Vojtěch Luža

Vojtěch Luža
Urodzony	26 marca 1891 Uherský Brod (okres Uherské Hradiště), Austro-Węgry
Zmarł	2 października 1944 Hříště (okres Havlíčkův Brod), Protektorat Czech i Moraw

Vojtěch Boris Luža (ur. 26 marca 1891 w Uherskim Brodzie, zm. 2 października 1944 w miejscowości Hříště; czeski generał.

[edytuj] Biogram

Absolwent politechniki czeskiej w Brnie, gdzie studiował inżynierstwo elektrotechniczne.

W czasach I wojny światowej oficer Korpusu Czechosłowackiego w Rosji. W 1917 r. uczestnik bitwy pod Zborowem i 1918-20 zastępca komendanta pułku.

W latach 1922-23 studiował Wyższą Szkołę Wojskową w Paryżu i awansował na stopień pułkownika. Potem działał w tych funkcjach – naczelnik wydziału operacyjnego sztabu głównego (1923-29), dowódca brygady górskiej w Ružomberoku (1929-32), komendant Wyższej Szkoły Wojskowej w Pradze (1932-35), dowódca korpusu wojskowego w Trenčínu i Ołomuńcu (1935-37) i ziemski dowódca wojskowy w Morawach i na Śląsku (1937-39). Z 1929 r. generał brygady i z 1934 r. generał dywizji.

W 1938 r. wystąpił głośno przeciw konferencji w Monachium i przyjęciu jej dyktatu. Za okupacji niemieckiej czołowy przedstawiciel domowego ruchu oporu w Morawach (organizacja Obrona Narodu), z września 1941 r. w podziemiu. W 1944 r. główny przedstawiciel wojskowy w organizacji Rada Trzech i w końcu uznany za dowódcę całego domowego ruchu oporu. W ciągu drogi w kierunku obozu partyzanckiego rozstrzelany żandarmami miejscowymi. Pod kociec wojny awansował in memoriam na stopień generała armii.