Użytkownicy samolotów F-16 na świecie

Użytkownicy F-16 na świecie. Niebieski – aktualni użytkownicy. Żółty – zamówienia aktualne, anulowane, oraz perspektywiczni nabywcy

F-16 Fighting Falcon nad Irakiem, 2003.

General Dynamics F-16 Fighting Falcon (ang. Walczący Sokół) – samolot wielozadaniowy zbudowany przez amerykańską wytwórnię General Dynamics, która obecnie jest częścią koncernu zbrojeniowego Lockheed Martin. Produkowany od drugiej połowy lat 70. do chwili obecnej F-16, jest użytkowany przez siły powietrzne 25 krajów, w tym Polski (pierwsze dostawy miały miejsce 8 listopada 2006 roku). Do końca 2003 wyprodukowano 4129 egzemplarzy.

Zobacz więcej w osobnym artykule: General Dynamics F-16 Fighting Falcon.

[edytuj]  Bahrajn

W marcu 1987 Bahrajn podpisał kontrakt na dostawę 8 F-16C Block 40 i 4 F-16D Block 40. Pierwszy z nich dotarł do bazy Sheikh Isa w maju 1990. Samoloty te brały czynny udział w operacji Pustynna Burza. Bahraińskie F-16C/D Block 40 wchodzą w skład 1 Dywizjonu Myśliwskiego 1 Skrzydła Myśliwskiego Royal Bahraini Air Forces.

[edytuj] F-16C Block 40

• od 90-0028 do 90-0029 (101, 103) – 2 – Block 40D;
• od 90-0030 do 90-0035 (105, 107, 109, 111, 113, 115) – 6 – Block 40E;
• od 91-0025 do 91-0032 (dane niepewne) – 8 – Block 40F.

[edytuj] F-16D Block 40

• od 90-0036 do 90-0039 (150, 152, 154, 156) – 4 – Block 40D;
• od 91-0033 do 91-0036 (dane niepewne) – 4 – Block 40F.

[edytuj]  Belgia

Pierwszy z zamówionych początkowo 96 F-16A i 20 F-16B został dostarczony Belgian Armed Forces / Air Component w styczniu 1979. Pierwsza jednostka osiągnęła gotowość operacyjną w styczniu 1981. W 1983 zamówiono dodatkowe 40 F-15A-15 OCU i 4 F-15B-15 OCU. Spośród wcześniej dostarczonych, 55 F-16A i 12 F-16B należy do Block 10 (w tym przebudowane z A-1 i A-5), pozostałe to Block 15. W lotnictwie belgijskim na F-16 latają trzy skrzydła: 1., 2. i 10.

1. Skrzydło z Beauvechain składa się z 349. i 350. Dywizjonu i lata na F-16 od stycznia 1981. 2. Skrzydło ma dywizjony 1. i 2., bazuje we Florens. 10. Skrzydło z Kleine-Brogel ma dywizjony 23. i 31. Wszystkie te jednostki spełniają zarówno rolę myśliwskich, jak i myśliwsko-bombowych. W końcu lat 90. rozwiązano 1. Skrzydło, a jego dywizjony włączono do dwóch pozostałych skrzydeł: 349. – do 10. Skrzydła, a 350. – do 2. Skrzydła. W latach 1998-2000 349. Dywizjon wyposażono w F-16A/B MLU

(160 F-16 A/B, wyprodukowanych w Belgii)

[edytuj] F-16A Block 1

• od 78-116 do 78-132 (od FA-01 do FA-17) – 17 – SABCA.

[edytuj] F-16B Block 1

• od 78-0162 do 78-0167 (od FB-01 do FB-06) – 6 – SABCA.

[edytuj] F-16A Block 5

• od 78-133 do 78-140 (od FA-18 do FA-25) – 8 – SABCA.

[edytuj] F-16B Block 5

• od 78-168 do 78-171 (od FB-07 do FB-10) – 4 – SABCA.

[edytuj] F-16A Block 10

• od 78-141 do 78-145 (od FA-26 do FA-30) – 5 – Block 10 SABCA;
• od 78-146 do 78-152 (od FA-31 do FA-37) – 7 – Block 10A SABCA;
• od 78-153 do 78-158 (od FA-38 do FA-43) – 6 – Block 10B SABCA;
• od 78-159 do 78-161 (od FA-44 do FA-46) – 3 – Block 10C SABCA;
• od 80-3538 do 80-3540 (od FA-47 do FA-49) – 3 – Block 10C SABCA;
• od 80-3541 do 80-3546 (od FA-50 do FA-55) – 6 – Block 10D SABCA.

[edytuj] F-16B Block 10

• 78-172 (FB-11) – 1 – Block 10A SABCA;
• 78-173 (FB-12) – 1 – Block 10B SABCA.

[edytuj] F-16B Block 15

• 80-3588 (FB-13) – 1 – Block 15B SABCA;
• od 80-3589 do 80-3592 (od FB-14 do FB-17) – 4 – Block 15D SABCA;
• od 80-3593 do 80-3595 (od FB-18 do FB-20) – 3 – Block 15F SABCA;
• 87-0001 (FB-21) – 1 – Block 15AA OCU SABCA;
• 88-0048 (FB-22) – 1 – Block 15AC OCU SABCA;
• 88-0049 (FB-23) – 1 – Block 15AE OCU SABCA;
• 89-0012 (FB-24) – 1 – Block 15AE OCU SABCA.

[edytuj]  Chile

Fuerza Aerea de Chile

(6 F-16C, 4 F-16D (Blok 50), zamówione, jeszcze nie weszły do służby)

[edytuj]  Dania

F-16 Fighting Falcon w barwach Danii

W Danii na F-16 latają od 1980 cztery dywizjony o podwójnym, myśliwskim i myśliwsko-bombowym przeznaczeniu, wchodzące w skład Royal Danish Air Force. Pierwsze 46 F-16A i 12 F-16B dla Danii wyprodukowały zakłady SABCA w Belgii. Były wśród nich 16 F-16A-15 i 4 F-16B-15. Pozostałe to starsze serie, wszystkie doprowadzone do standardu Block 10. W 1984 Dania zamówiła kolejne 8 F-16A i 4 F-16B. Samoloty te w wariancie Block 15 OCU dostarczył Fokker. Ponadto w drugiej połowie lat 90. Otrzymano jeszcze 3 F-16A Block 15 od US National Guard. Dwa dywizjony F-16A/B latają w Aalborgu. Są to dawne dywizjony myśliwskie 723. i 726., które w 1983 wymieniły swoje F-104G na "szesnastki". Dłużej nowymi samolotami dysponują dwa dawne dywizjony myśliwsko-bombowe z bazy Skrydstrup – 727. i 730. Tu F-16A/B wyparły samoloty F-100D. Wszystkie duńskie F-16A/B OCU znajdują się w 726. Dywizjonie, pozostałe trzy używają starszych samolotów.

(77 F-16A/B)

[edytuj] F-16A Block 15

• od 80-3596 do 80-3597 (od E-596 do E-597) – 2 – Block 15 SABCA;
• od 80-3598 do 80-3602 (od E-598 do E-602) – 5 – Block 15B SABCA;
• od 80-3603 do 80-3606 (od E-603 do E-606) – 4 – Block 15D SABCA;
• od 80-3607 do 80-3609 (od E-607 do E-609) – 3 – Block 15F SABCA;
• od 80-3610 do 80-3611 (od E-610 do E-611) – 2 – Block 15H SABCA;
• 82-1024 (E-024) – 1 – Block 15P (przekazany z USAF);
• 83-1075 (E-075) – 1 – Block 15Q (przekazany z USAF);
• 83-1107 (E-107) – 1 – Block 15S (przekazany z USAF);
• od 87-0004 do 87-0007 (od E-004 do E-007) – 4 – Block 15AA OCU Fokker;
• 87-0008 (E-008) – 1 – Block 15AC OCU Fokker;
• od 88-0016 do 88-0018 (od E-016 do E-018) – 3 – Block 15AC OCU Fokker.

[edytuj] F-16B Block 15

• 80-3612 (ET-612) – 1 – Block 15 SABCA;
• 80-3613 (ET-613) – 1 – Block 15B SABCA;
• 80-3614 (ET-614) – 1 – Block 15F SABCA;
• 80-3615 (ET-615) – 1 – Block 15Q SABCA;
• od 86-197 do 86-199 (od ET-197 do ET-199) – 3 – Block 15Y OCU Fokker;
• 87-0022 (ET-022) – 1 – Block 15Y OCU Fokker.

[edytuj]  Egipt

W marcu 1982 Egipt odebrał pierwsze maszyny z zakupionych wówczas 34 F-16A-15 i 6 F-16B-15. Weszły one do uzbrojenia dwóch eskadr, 72. i 74., należących do 232 Pułku Myśliwskiego z An Shas (egipskie lotnictwo było zorganizowane na wzór sowiecki, do dziś pozostały w nim pułki składające się z eskadr). W październiku 1986 do Egiptu przyleciały pierwsze z 34 F-16C-32 i 6 F-16D-32. Od 1986 r. na samolotach tych lata 242. Pułk w Beni Suef (68. i 70. Eskadry). W 1991 doszły kolejne: 34 F-16C-40 i 6 F-16D-40, uzupełnione w trzy lata później 1 F-16C-40 i 5 F-16D-40. Na tych samolotach lata 262. Pułk w Abu Suwair (60. i 64. Eskadry). Ostatnie z zamówionych dla Egiptu samolotów, 34 F-16C-40 i 6 F-16D-40 zbudowały tureckie zakłady lotnicze TUSAS. Dostarczono je w 1994 do 272. Pułku w Genacklis (75. i 77. Eskadra). Razem Egipt otrzymał 175 F-16 (42 F-16A/B, 178 F-16C/D).

[edytuj] F-16B Block 15

• od 80-639 do 80-641 (od 9301 do 9303) – 3 – Block 15A;
• od 80-642 do 80-643 (9304, 9305) – 2 – Block 15B;
• od 81-643 do 81-644 (9306, 9307) – 2 – Block 15C;
• od 81-645 do 81-647 (od 9308 do 9310) – 3 – Block 15D;
• od 81-648 do 81-650 (od 9311 do 9313) – 3 – Block 15E;
• od 81-651 do 81-653 (od 9314 do 9316) – 3 – Block 15F;
• od 81-654 do 81-657 (od 9317 do 9320) – 4 – Block 15G;
• od 81-658 do 81-661 (od 9321 do 9324) – 4 – Block 15H;
• od 82-1056 do 82-1057 (9325, 9326) – 2 – Block 15J;
• od 82-1058 do 82-1060 (od 9327 do 9329) – 3 – Block 15K;
• od 82-1061 do 82-1063 (od 9330 do 9332) – 3 – Block 15L;
• od 82-1064 do 82-1065 (9333, 9334) – 2 – Block 15M.

[edytuj] F-16C Block 32

• 84-1332 (9501) – 1 – Block 32;
• od 84-1333 do 84-1339 (od 9502 do 9508) – 7 – Block 32A;
• od 85-1518 do 85-1523 (od 9509 do 9514) – 6 – Block 32A;
• od 85-1524 do 85-1543 (od 9515 do 9534) – 20 – Block 32B.

[edytuj] F-16D Block 32

• od 84-1340 do 84-1343 (od 9401 do 9404) – 4 – Block 32;
• od 84-1344 do 84-1345 (od 9405 do 9406) – 2 – Block 32A.

[edytuj] F-16C Block 40

• od 89-0278 do 89-0279 (od 9701 do 9702) – 2 – Block 40G;
• od 90-0899 do 90-0907 (od 9903 do 9911) – 9 – Block 40H;
• od 90-0908 do 90-0922 (od 9912 do 9926) – 15 – Block 40K;
• od 90-0923 do 90-0930 (od 9927 do 9934) – 8 – Block 40L;
• 90-0953 (9935) – 1 – Block 40M;
• od 93-0485 do 93-0487 (od 9951 do 9953) – 3 – Block 40Q TUSAS;
• od 93-0488 do 93-0512 (od 9954 do 9978) – 25 – Block 40R TUSAS;
• od 93-0525 do 93-0530 (od 9979 do 9984) – 6 – Block 40R TUSAS;
• od 99-0105 do 99-0116 (dane nieznane) – 12 – Block 40?.

[edytuj] F-16D Block 40

• od 90-0931 do 90-0934 (od 9801 do 9804) – 4 – Block 40H;
• od 90-0935 do 90-0936 (od 9805 do 9806) – 2 – Block 40J;
• 90-0937 (9807) – 1 – Block 40K;
• 90-0954 (9808) – 1 – Block 40M;
• od 90-0955 do 90-0958 (od 9809 do 9812) – 4 – Block 40N;
• od 93-0513 do 93-0516 (od 9851 do 9854) – 4 – Block 40N TUSAS;
• od 93-0517 do 93-0524 (od 9855 do 9862) – 8 – Block 40P TUSAS;
• od 99-0117 do 99-0128 (numery nieznane) – 12 – Block 40?

[edytuj]  Grecja

Grecki dwumiejscowy F-16 Fighting Falcon

Grecja zakupiła 34 F-16C i 6 F-16D Block 30 w końcu 1988. Weszły one do uzbrojenia dwóch dywizjonów 110. Skrzydła: 330. i 346. w Larissa, gdzie zastąpiły F-5A. W 1997 otrzymano 32 F-16C i 8 F-16D Block 50. W samoloty te wyposażono 111. Skrzydło z Nea Ankhialos. Do jednostki tej przeniesiono też 330. Dywizjon (330. Mira) ze 110. Skrzydła, które stało się jednostką szkolną. 347. Dywizjon ze 111. Skrzydła dysponuje samolotami Block 50, ale wyposażonymi w zasobniki LANTIRN, a 341. Dywizjon a samoloty Block 50D, do przełamywania OP przeciwnika. 330. Dywizjon nadal dysponuje F-16C/D Block 30, podobnie jak 110. Skrzydło. Ponadto w Nea Ankhialos stacjonuje też jednostka treningowa F-16 SMET, dysponująca wszystkimi odmianami.

[edytuj] F-16C Block 30

• od 88-0110 do 88-0111 (od 110 do 111) – 2 – Block 30H;
• od 88-0112 do 88-0123 (od 112 do 123) – 12 – Block 30J;
• od 88-0124 do 88-0139 (od 124 do 139) – 16 – Block 30K;
• od 88-0140 do 88-0143 (od 140 do 143) – 4 – Block 30L.

[edytuj] F-16D Block 30

• od 88-0144 do 88-0147 (od 144 do 147) – 4 – Block 30H;
• od 88-0148 do 88-0149 (od 148 do 149) – 2 – Block 30J.

[edytuj] F-16C Block 50

• od 93-1045 do 93-1076 (od 945 do 076) – 32 – Block 50D.

[edytuj] F-16D Block 50

• od 93-1077 do 93-1084 (od 077 do 084) – 8 – Block 50D.

(140 F-16C/D)

[edytuj]  Holandia

Holandia, która otrzymała 213 F-16A/B jest największym europejskim użytkownikiem tego samolotu (na świecie większą liczbą szesnastek dysponują jedynie USAF – 2196 dostarczonych/zamówionych do 1996, później jeszcze kolejne pojedyncze egzemplarze: Izrael – 288 (nie licząc dostarczonych na części zamienne) i Turcja – 240). 47 F-16A i 13 F-16B dostarczono w odmianach Block 1, 5 i 10. Już w latach 1982-1984 doprowadzono je do jednolitego standardu serii 10. Kolejne 83 F-16A i 18 F-16B dostarczono w wariancie Block 15, a ostatnie 47 F-16A i 13 F-16B to Block 15 OCU. Wszystkie te samoloty zbudowały rodzime zakłady Fokkera. Na szesnastkach latają trzy dywizjony z Volkel: rozpoznawczy 306. i wielozadaniowe (myśliwskie i myśliwsko-bombowe) 311. oraz 312., dwa dywizjony wielozadaniowe z Twenthe: 313. i 315., dwa szkolne, 314. i 316. w Gilze-Rijen i dwa OP w Leeuwarden: 322. i 323. Do 1986 w Leeuwarden istniała też jednostka szkolna CAV, jej zadania przejął 323. Dywizjon, a później dywizjony z Gilze-Rijen. Nieco później utworzono dywizjon doświadczalny Testgroep w Volkel.

Jako ostatni, w 1991 r. sformowano 316. Dywizjon w Gilze Rijen, ajego samoloty przekazano do utworzonego w 1990. W 1995 jednak rozwiązano i ten dywizjon, co spowodowało przejęcie zadań szkolnych ponownie przez 323. Dywizjon. W 1999 jednostka ta jako pierwsza otrzymała F-16A/B MLU, co spowodowało ponowne przekazanie szkolenia, tym razem do 322. Dywizjonu. Obecnie na F-16A/B latają: 306., 311., 312., 313., 315., 322. i 323. Dywizjon.

(213 F-16A/B, wyprodukowanych w Holandii)

[edytuj] F-16B Block 15

[edytuj]  Indonezja

Sprzedaż samolotów F-16 do Indonezji była możliwa dopiero po unormowaniu się stosunków tego państwa z sąsiadami. Począwszy od października 1989 rozpoczęto zastępowanie starzejących się MiG-21. Do 1990 dostarczono 8 F-16A-15 OCU i 4 F-16B-15 OCU. Stanowią one sprzęt 3. Dwizjonu, bazującego w Ishwahyudi. Wszystkie 12 to fabrycznie nowe samoloty serii 15AE, 15AF i 15AG, wszystkie wyposażone w spadochrony hamujące.

[edytuj] F-16B Block 15

• od 87-0713 do 87-0714 (od TS-1605 do TS-1606) – 2 – Block 15AF OCU;
• od 87-0715 do 87-0720 (od TS-1607 do TS-1612) – 6 – Block 15AG OCU.

[edytuj]  Izrael

Pierwszym poza NATO użytkownikiem szesnastek był Izrael. W lipcu 1980 rozpoczęły się dostawy zamówionych początkowo 67 F-16A i 8 F-16B Block 5 (18 + 8) oraz Block 10 (49 F-16A). Już 7 czerwca 1981 użyto je bojowo do zbombardowania irackiego ośrodka atomowego Osirak k. Bagdadu. W 1982 w czasie operacji Peace for Galilee izraelskie F-16 zestrzeliły 42 syryjskie samoloty, łącznie izraelskim F-16 przypisano 47 zestrzeleń (w tym 2 śmigłowce Mi-8). F-16A/B stanowiły początkowo wyposażenie trzech dywizjonów: 110. (Ramat-David; 1. Skrzydło), 117. (Ramat-David; 1. Skrzydło), i 253. (Ramon; 25. Skrzydło).

W październiku 1987 dotarły do Izraela pierwsze F-16C/D Block 30. Łącznie do uzbrojenia 101. (Hatzor; 4. Skrzydło), 109. (Ramat-David; 1. Skrzydło), 110. i 117. dywizjonu wprowadzono 51 F-16C i 24 F-16D Block 30. Przezbrojenie dwóch ostatnich dywizjonów w F-16C/D umożliwiło przekazanie wcześniej tam używanych F-16A/B do 140. Dywizjonu (Ramon; 25. Skrzydło). Jednostka ta przeszkala izraelskich pilotów na ten typ samolotu.

Część samolotów dwumiejscowych przebudowano do wykonywania zadań związanych z przełamywaniem systemu OP. W nadbudowanym na kadłubie garbie mieści się dodatkowe wyposażenie elektroniczne produkcji izraelskiej.

W 1991 dołączyły do nich kolejne 30 F-16C i 30 F-16D Block 40. Samoloty te trafiły do 4. Skrzydła do Hatzor (101. i 105. Dywizjon). Samoloty Block 30 z pierwszego z wymienionych dywizjonów trafiły natomiast do 109. Dywizjonu, latającego dotąd na F-16A/B. Dzięki temu na F-16A/B przezbrojono 190. Dywizjon (szkolny) z bazy Ramon (25. Skrzydło). Stąd z kolei samoloty trafiły do Air Combat School, gdy w drugiej połowie lat 90. 190. Dywizjon przezbrojono na AH-64 Apache.

Ostatnia dostawa samolotów F-16 do Izraela miała miejsce w 1994. Było to 15 F-16A i 3 F-16B Block 10 (część przebudowanych z Block 5), pochodzących z zapasów USAF (ze składu w Davis Monthan). Dzięki tym samolotom przezbrojono 144. Dywizjon z Hatzor (4. Skrzydło). Izrael otrzymał też w 1995 21 innych F-16A i 11 F-16B, które w większości przeznaczono na części zamienne.

Obecnie w Izraelu na F-16 lata dziewięć dywizjonów. 1. Skrzydło z Ramat-David (109., 110. i 117. Dywizjon) lata na F-16C/D Block 30. 4. Skrzydło z Hatzor składa się z dwóch dywizjonów bojowych (101. i 105.) z F-16C/D Block 40 oraz z dywizjonu szkolnego (144.) na F-16A/B. I wreszcie 25. Skrzydło z Ramon dysponuje dwoma dywizjonami (140. i 253.) na F-16A/B, w większości doprowadzonymi do standardu Block 15.

(260 F-16 A/B/C/D od USA w latach 1980-1994, między 2003-2009 wprowadzi do służby kolejne 102 w wersji F-16D Blok 52). Samoloty F-16C noszą w Izraelu nazwę Barak (Błyskawica), F16D Brakeet (Piorun), F16I Suefa (Burza).

[edytuj] F-16C Block 30

• od 86-1598 do 86-1601 (301, 304, 305, 307) – 4 – Block 30;
• od 86-1602 do 86-1612 (309, 310, 315, 317, 318, 321, 324, 326, 332, 333, 337) – 11 – Block 30A;
• od 87-1661 do 87-1664 (340, 341, 344, 343) – 4 – Block 30A;
• od 87-1665 do 87-1679 (348, 349, 350, 353, 355, 356, 360, 364, 367, 368, 371, 373, 374, 377, 378) – 15 – Block 30B;
• od 87-1680 do 87-1693 (381, 384, 386, 388, 389, 391, 393, 394, 392, 397, 399, 383, 385, 376) – 14 – Block 30C;
• od 88-1709 do 88-1710 (359, 313) – 2 – Block 30C;
• 88-1711 (329) – 1 – Block 30D.

[edytuj] F-16D Block 30

• od 87-1694 (020) – 1 – Block 30A;
• od 87-1695 do 87-1698 (numery nieznane) – 4 – Block 30D;
• od 87-1699 do 87-1708 (036, 022, 041, 045, 039, 046, 050, 057, 061, 055) – 10 – Block 30E;
• od 88-1712 do 88-1720 (065, 069, 070, 072, 074, 077, 078, 079, 083) – 9 – Block 30F.

[edytuj] F-16C Block 40

• 89-0277 (502) – 1 – Block 40H;
• od 90-0850 do 90-0862 (503, 506, 508, 511, 512, 514, 516, 519, 520, 522, 523, 525, 527) – 13 – Block 40H;
• od 90-0863 do 90-0870 (528, 530, 531, 534, 535, 536, 538, 539) – 8 – Block 40K;
• od 90-0871 do 90-0874 (542, 543, 546, 547) – 4 – Block 40L;
• od 91-0486 do 91-0489 (551, 554, 557, 558) – 4 – Block 40L.

[edytuj] F-16D Block 40

• od 90-0875 do 90-0878 (601, 603, 606, 610) – 4 – Block 40H;
• od 90-0879 do 90-0886 (612, 615, 619, 621, 624, 628, 630, 633) – 8 – Block 40J;
• od 90-0887 do 90-0894 (637, 638, 642, 647, 648, 651, 652, 656) – 8 – Block 40K;
• od 90-0895 do 90-0898 (660, 664, 666, 667) – 4 – Block 40L;
• od 91-0490 do 91-0495 (673, 676, 678, 682, 684, 687) – 6 – Block 40L.

[edytuj]  Japonia

(FS-X, szeroko zmodyfikowany F-16, produkowany w Japonii)

[edytuj]  Jordania

Dostawy samolotów F-16 do Jordanii były możliwe po podpisaniu w 1994 porozumienia pokojowego z Izraelem. W lipcu 1996 podpisano kontrakt na dostawę 12 F-16A i 4 F-16B Block 15 ADF, pochodzących z zapasów USAF (z Davis Monthan). W 1997 rozpoczęły się ich dostawy, a w 1998 wyposażono w nie 2. Dywizjon z Azraq. Samoloty te dostarczono bez pocisków AIM-7 i AIM-120. O zakup tych ostatnich podjęto już starania. Jordania spodziewa się zakupu kolejnych maszyn, tym razem mówi się o wersji F-16C/D (Block 30?).

[edytuj]  Korea Południowa

W marcu 1986 Korea Południowa odebrała pierwszego F-16D-32, stając się pierwszym zagranicznym użytkownikiem wersji C/D. Łącznie dostarczono 30 F-16C i 10 F-16D Block 32. Weszły one do uzbrojenia 19. Taktycznego Skrzydła Myśliwskiego, bazującego w Chungwon. Z 80 F-16C i 40 F-16D Block 52, których dostawy rozpoczęły się w końcu 1994, 12 wyprodukował General Dynamics a 36 zmontowały zakłady Samsung z dostarczonych z USA części. Pozostałe 72 maszyny w całości pochodzą już z zakładów koreańskich (Samsung).

Wersję Block 32 używa 161. i 162. Dywizjony z 19. Skrzydła, pełniące funkcję jednostek OP (przypuszczalnie 161. Dywizjon jest też jednostką szkolną). 155. Dywizjon z 19. Skrzydła został wyposażony w samoloty F-16C/D Block 52, wyposażone w zasobniki LANTIRN, głównym zadaniem tej jednostki jest zwalczanie celów naziemnych w każdych warunkach atmosferycznych. Pozostałe dywizjony, 159. Dywizjon z 19. Skrzydła oraz oba (120. i 123.) z 20. Taktycznego Skrzydła Myśliwskiego z Sosan są wyposażone w samoloty F-16C/D Block 52 i spełniają rolę jednostek wielozadaniowych – OP, uderzeniowych i przełamywania OP. Korea Południowa otrzymała też pociski AGM-88 Harm oraz AIM-120 AMRAAM.

(ilość: 180 F-16C/D)

[edytuj] F-16C Block 32

• od 85-1574 do 85-1575 (od 51574 do 51575) – 2 – Block 32;
• od 85-1576 do 85-1579 (od 51576 do 51579) – 4 – Block 32A;
• od 85-1580 do 85-1583 (od 51580 do 51583) – 4 – Block 32B;
• od 86-1586 do 86-1589 (od 61586 do 61589) – 4 – Block 32C;
• od 86-1590 do 86-1593 (od 61590 do 61593) – 4 – Block 32D;
• od 86-1594 do 86-1597 (od 61594 do 61597) – 4 – Block 32E;
• od 87-1653 do 87-1656 (od 71653 do 71656) – 4 – Block 32F;
• od 87-1657 do 87-1660 (od 71657 do 71660) – 4 – Block 32H.

[edytuj] F-16D Block 32

• od 84-1370 do 84-1373 (od 41370 do 41373) – 4 – Block 32A;
• od 85-1384 do 85-1385 (od 51384 do 51385) – 2 – Block 32A;
• od 85-1584 do 85-1585 (od 51584 do 51585) – 2 – Block 32A;
• od 90-0938 do 90-0941 (od 00938 do 00941) – 4 – Block 32Q.

[edytuj] F-16C Block 52

• 92-4000 (92-000) – 1 – Block 52G;
• 92-4001 (92-001) – 1 – Block 52H;
• od 92-4002 do 92-4003 (od 92-002 do 92-003) – 2 – Block 52J;
• od 92-4004 do 92-4008 (od 92-004 do 92-008) – 5 – Block 52K;
• od 92-4009 do 92-4013 (od 92-009 do 92-013) – 5 – Block 52L;
• od 92-4014 do 92-4017 (od 92-014 do 92-017) – 4 – Block 52M;
• od 92-4018 do 92-4027 (od 92-018 do 92-027) – 10 – Block 52N;
• od 93-4048 do 93-4099 – 52 – Block 52D.

[edytuj] F-16D Block 52

• od 92-4028 do 92-4031 (od 92-028 do 92-031) – 4 – Block 52G;
• od 92-4032 do 92-4037 (od 92-032 do 92-037) – 6 – Block 52H;
• od 92-4038 (92-038) – 1 – Block 52K;
• od 92-4039 (92-039) – 1 – Block 52L;
• od 92-4040 do 92-4041 (od 92-040 do 92-041) – 2 – Block 52M;
• od 92-4042 do 92-4047 (od 92-042 do 92-047) – 6 – Block 52N;
• od 93-4100 do 93-4119 (brak pewnych danych) – 20 – Block 52D.

[edytuj]  Norwegia

Wszystkie 74 F-16A/B dla Norwegii wyprodukowały zakłady Fokker w Holandii. F-16A/B. Norwegia nie otrzymała nowych F-16A/B Block 15 OCU. Objęła je dopiero modyfikacja MLU, a pierwszą jednostką wyposażoną w tą wersję jest 322. Dywizjon z Rygge, będący jednocześnie jednostką szkolną. Ponadto na F-16 w Norwegii latają 331. i 334. Dywizjon z Bodø i 338. Dywizjon z Orland. Wszystkie jednostki mają charakter wielozadaniowy, OP, wsparcia wojsk i zwalczania celów morskich (samoloty wyposażono w pociski przeciwokrętowe AGM-119 Penguin, produkowane w Norwegii). Ponadto wszystkie norweskie F-16 wyposażono w spadochrony hamujące (oblodzone zimą drogi startowe).

[edytuj] F-16B Block 15

[edytuj]  Nowa Zelandia

[edytuj] F-16B Block 15

[edytuj]  Pakistan

W grudniu 1981 Pakistan podpisał porozumienie z USA w sprawie dostawy samolotów F-16A/B Block 15. Pierwszy z 28 F-16A i 12 F-16B dostarczono w październiku 1982. W Pakistanie samoloty te trafiy do trzech dywizjnów 38. Skrzydła Taktycznego: 9., 11. i 14. Dywizjonu. Wszystkie one bazują w Sargodha, a drugi z wymienionych dywizjonów jest też jednostką treningową. W pierwszej kolejności F-16 spełaniają funkcje OP, a w drugiej – uderzeniowe. Pakistańskie F-16 były używane bojowo przeciwko samolotom pakistańskim naruszającym przestrzeń powietrzną państwa, uzyskując łącznie 7 zestrzeleń (i dodatkowe jedno omyłkowe – własnego F-16A).

Pakistan zamówił kolejne samoloty F-16A/B Block 15 OCU w 1988. W ramach drugiej dostawy miały do Pakistanu być dostarczone 6 F-16A i 5 F-16B, później podpisano kolejny kontrakt na jeszcze 9 F-16A i 10 F-16B. Samoloty te zostały wyprodukowane, ale z powodu embarga nie dostarczono ich, zmagazynowano je w Davis-Monthan. Przyczyną embarga była tzw. Poprawka Presslera do ustawy o sprzedaży broni, zakazująca dostaw uzbrojenia do państw dysponujących, lub prowadzących prace nad bronią jądrową. W 1998, po indyjskiej próbie jądrowej rozważano nawet krótko dostarczenie tych samolotów, ale ostatecznie, po tym jak Pakistan przeprowadził własną próbę jędrową, samolotów nie dostarczono. Rozmowy w sprawie odkupienia tych maszyn prowadziła w latach 1997-2000 Nowa Zelandia, ale i do tej dostawy również nie doszło, samoloty (15 F-16A i 15 F-16B Block 15 OCU) nadal pozostają w USA.

(otrzymał 40 F-16A/B w latach 1983-1987, następne dostawy zablokowane)

[edytuj] F-16B Block 15

[edytuj]  Polska

F-16 Jastrząb w barwach lotnictwa polskiego

8 listopada 2006 do Polski dotarły dwa pierwsze z 48 zakupionych w Stanach Zjednoczonych samolotów F-16 Fighting Falcon. Maszyny, które wystartowały 6 listopada z amerykańskiej bazy zostały zawrócone znad Atlantyku ze względu na usterkę techniczną. Dzień później nastąpił kolejny start, ale i tym razem dwie maszyny lądowały na Islandii w Keflavíku, ze względu na awarię instalacji do tankowania w powietrzu i konieczność uzupełnienia paliwa na ziemi (usterka ma być usunięta już w Polsce). Po kolejnym międzylądowaniu w Szkocji samoloty dotarły na poznańskie lotnisko Krzesiny 8 listopada 2006 około godziny 15:00, a kolejna para F-16 z międzylądowaniem w Niemczech doleciała dzień później.

W dniu 9 listopada 2006 odbyło się uroczyste przyjęcie samolotów. Maria Kaczyńska została matką chrzestną samolotu o numerze bocznym 4043, nadając jednocześnie polskim F-16 imię Jastrząb.

(do służby weszły 4 samoloty o numerach bocznych 4042, 4043, 4044 i 4072)

[edytuj] F-16C Block 52+

36 sztuk

[edytuj] F-16D Block 52+

12 sztuk

[edytuj]  Portugalia

W połowie 1990 ogłoszono, że Portugalia zamierza zakupić 20 F-16A/B z zapasów amerykańskich. W toku kolejnych rozmów ustalono, że Portugalia zakupi 17 F-16A i 3 F-16 Block 15 OCU z bieżącej produkcji. Dostawy tych samolotów przeprowadzono w 1994, jednocześnie wycofano maszyny A-7P, używane dotąd przez lotnictwo Portugalii. F-16A/B dstarczono do 201. Dywizjonu Sił Powietrznych Portugalii, stacjonującego w Monte Real. Portugalskie F-16 wyróżniają się statecznikiem pionowym pochodzącym z wersji F-16A/B ADF. Ponadto Portugalskie F-16 są dostosowane do odpalenia pocisków AIM-7M Sparrow, pociski te dostarczono wraz z samolotami.

W końcu lat 90. Portugalia włączyła się w program MLU, planując zmodernizowanie wszystkich swoich maszyn. Jednocześnie mają też być zakupione pociski AIM-120 AMRAAM.

[edytuj] F-16B Block 15

• od 93-0465 do 93-0467 (od 15101 do 15103) – 3 – Block 15AT OCU;
• od 93-0468 do 93-0477 (od 15104 do 15113) – 10 – Block 15AV OCU;
• od 93-0478 do 93-0481 (od 15114 do 15117) – 4 – Block 15AW OCU.

[edytuj]  Singapur

Początkowo, w pierwszej połowie lat 80., Singapur planował zakup samolotów F-16/J79, ostatecznie jednak zakupiono 4 F-16A i 4 F-16B Block 15 OCU. Pierwszy z nich, przekazano lotnictwu Singapuru w lutym 1988, był to dwutysięczny wyprodukowany F-16. Początkowo singapurskie F-16 latały w USA, w Luke w Arizonie, gdzie prowadzono szkolenie pilotów. Dopiero w 1990 przebazowano je do Singapuru, gdzie weszły do wyposażenia 140. Dywizjonu z Tengah.

W końcu lat 90. Zakupiono kolejne F-16 – 8 F-16C i 10 F-16D Block 52. Samoloty te dostarczono w latach 1998-1999, ale do chwili obecnej stacjonują one w Cannon, gdzie w 428. FS 27. FW prowadzone jest szkolenie pilotów singapurskich. W 2000 w Singapurze ponownie sformowano 143. Dywizjon, który (obok 140.) ma otrzymać nowe F-16C/D. Na początku 2001 rozpoczęło się przebazowanie najnowszych samolotów do Singapuru.

[edytuj] F-16B Block 15

• od 87-0397 do 87-0398 (od 880 do 881) – 2 – Block 15AA OCU;
• od 87-0399 do 87-0400 (od 882 do 883) – 2 – Block 15AB OCU.

[edytuj] F-16C Block 52

• od 94-0266 do 94-0273 – 8 – Block 52;
• od 96-5025 do 96-5028 – 4 – Block 52;
• od 97-0112 do 96-0121 – 10 – Block 52.

[edytuj] F-16D Block 52

• od 94-0274 do 94-0283 – 10 – Block 52;
• od 96-5029 do 96-5036 – 8 – Block 52;
• od 97-0122 do 97-0123 – 2 – Block 52.

[edytuj]  Tajlandia

W 1985 Tajlandia zwróciła się do USA o zakup F-16, które miały stanowić przeciwwagę dla wietnamskich MiG-23. Początkowo miały to być F-16/J79, lecz ostatecznie Kongres wyraził zgodę na sprzedaż F-16A/B Block 15 OCU. Łącznie w dwóch partiach, w 1988 i w 1992 otrzymano 26 F-16 i 10 F-16B, wszystkie w wersji Block 15 OCU. W samoloty te wyposażono 103. Dywizjon 1. Skrzydła z Korat i 403. Dywizjon z 4. Skrzydła z Takhli. Jednostki te spełniają głównie funkcję OP, ale mogą też być wykorzystane jako uderzeniowe.

[edytuj] F-16B Block 15

• 86-378 (10305) – 1 – Block 15AA OCU;
• od 87-0702 do 87-0708 (od 10306 do 10312) – 7 – Block 15AB OCU;
• od 90-7020 do 90-7023 (dane niepewne) – 4 – Block 15AY OCU;
• od 90-7024 do 90-7031 (dane niepewne) – 8 – Block 15AZ OCU;
• od 91-0062 do 91-0067 (dane niepewne) – 6 – Block 15AJ OCU.

[edytuj]  Republika Chińska

Tajwan starał się o zakup F-16 (chodziło o wersję F-16/J79) jeszcze w 1979. Jednak poprawiające się stosunku USA-Chiny spowodowały wstrzymanie sprzedaży tych samolotów (na życzenie Chińskiej Republiki Ludowej). Tajwan opracował wówczas własny samolot wielozadaniowy Cheng Fuo, wykorzystując cichą pomoc technologiczną USA. Ostatecznie jednak w 1992 prezydent George Bush zgodził się na sprzedaż 120 samolotów F-16 do Tajwanu (równolegle zakupiono też 60 Mirage 2000, by przyśpieszyć proces unowocześniania lotnictwa Tajwanu). Wszystkie tajwańskie F-16, 80 F-16A i 40 F-16B, zbudowano w specjalnej wersji Block 20.

Pierwsze samoloty przekazano Tajwanowi w lipcu 1996. Początkowo trafiły one do 21. FS z bazy Luke w Arizonie, gdzie prowadzono szkolenie pilotów. Pierwsze samoloty przebazowano do Tajwanu w kwietniu 1997. Samoloty te wprowadzono do uzbrojenia 21. Taktycznego Dywizjonu Myśliwskiego (zbieżność numerów – przypadkowa) z 4. Taktycznego Skrzydła Myśliwskiego Tajwanu (znanego również jako 455. Skrzydło), stacjonującego w Chiayi. Kolejnym dywizjonem był 22. TFS, który otrzymał F-16 w 1998, także bazował on w Chiayi i wchodził w skład 4. Skrzydła.

Kolejno, w latach 1999-2000 przezbrojono na F-16 trzy dywizjony 5. (401.) Taktycznego Skrzydła Myśliwskiego, bazującego w Tao Yuan. W skrzydle tym w F-16 wyposażono 15. i 16. Taktyczne Dywizjony Myśliwskie (według innych źródeł – 26. i 27.) oraz 17. Taktyczny Dywizjon Myśliwski i 12. Dywizjon Rozpoznania Taktycznego. Samoloty tego ostatniego zostały wyposażone w zasobniki rozpoznawcze LOROP. Jednocześnie w 4. Skrzydle na F-16 przezbrojono kolejne, 14. i 23 TFS. Ostatnią jednostką tajwańską F-16 jest 46. Dywizjon z 7. (737.) Skrzydła, który bazuje w Taitung. Ta ostatnia jednostka pełni też funkcję agresorów, służąc do treningu pilotów.

Początkowo Tajwan otrzymał jedynie pociski AIM-9M i AGM-65B, ale w 2000 dostarczono też AIM-120, AGM-65G i przeciwokrętowe AGM-84 Harpoon, w które także wyposażono tajwańskie F-16.

[edytuj] F-16A Block 20

• od 93-0702 do 93-0821 (od 6601 do 6720) – 120 – Block 20.

[edytuj] F-16B Block 20

• od 93-0822 do 93-0851 (od 6801 do 6830) – 30 – Block 20.

[edytuj]  Stany Zjednoczone

Ten artykuł wymaga dopracowania zgodnie z zaleceniami edycyjnymi. Po naprawieniu wszystkich błędów można usunąć tę wiadomość.

Ten artykuł wymaga dodania linków wewnętrznych. Jeśli możesz, dodaj je teraz. Linki do innych haseł: hasło, hasłowy, hasłami zapisujemy jako [[hasło]], ''[[hasło]]wy'', '''[[hasło|hasłami]]'''.

[edytuj] Siły powietrzne (USAF) – stan obecny

[edytuj] Air Combat Command

[edytuj] 8. Armia Lotnicza, Barksdale, Luizjana

[edytuj] 27. Skrzydło Myśliwskie, Cannon, Nowy Meksyk, kod CC

[edytuj] 9. Armia Lotnicza, Shaw, Płd. Karolina

[edytuj] 20. Skrzydło Myśliwskie, Shaw, Płd. Karolina, kod SW

Jednostka powstała w 1947 jako 20. Skrzydło Myśliwskie. Od maja 1952 skrzydło bazowało w Upper Heyford, w Wielkiej Brytanii. Od 1971 do rozwiązania w październiku 1991 jednostka używała samolotów F-111E, a później także EF-111A. W styczniu 1994 skrzydło zostało reaktywowane w Shaw, w Płd. Karolinie, gdzie dotąd stacjonowało 363. Skrzydło Myśliwskie. Jednocześnie wszystkie trzy dywizjony skrzydła przemianowano na dawne dywizjony 20. Skrzydła: 55., 77. i 79. Początkowo w skład skrzydła wchodził też 78. Dywizjon, jednak później jego numer zmieniono na 55., po rozwiązaniu 81. Skrzydła Myśliwskiego w Wielkiej Brytanii, skąd pochodził ten ostatni pododdział.

Jednocześnie z reorganizacją skrzydło zostało wyposażone w samoloty F-16C/D Block 50D (poprzednio używano tu samolotów Block 42). Nowym zadaniem jednostki jest przełamywanie obrony powietrznej. 20. Skrzydło Myśliwskie podlega 9. AL, a za jej pośrednictwem – Air Combat Command. Operacyjnie zaś skrzydło podlega US Central Command, które odpowiada za obszar Środkowego i Bliskiego Wschodu.

[edytuj] 347. Skrzydło, Moody, Georgia, kod "MY"

W 1988 r. 347. Taktyczne Skrzydło Myśliwskie, bazujące w Moody w Georgii przezbrojono z F-4E na F-16A/B Block 15. Samoloty te otrzymały wszystkie trzy dywizjony jednostki: 68., 69. i 70. Jeszcze w 1990 r. wymieniono je na F-16C/D Block 40. 69. Taktyczny Dywizjon Myśliwski wziął udział w operacji Pustynna Burza. W 1993 r., po tym, jak tornado zniszczyło bazę Homestead, w Moody reaktywowano dawne dwa dywizjony 31. Skrzydła Myśliwskiego z Homestead, 307. i 308., również wyposażone w F-16C/D Block 40. W lipcu 1994 r. 347. Skrzydło Myśliwskie przeorganizowano w 347. Skrzydło, przeznaczone do zabezpieczenia działań w konfliktach lokalnych. Rozwiązano wówczas 69., 70. i 308. Dywizjon, a 307. Dywizjon przemianowano na 69. Dywizjon Myśliwski. Na nowo sformowano 70. Dywizjon Myśliwski, wyposażając go w A-10A. Ponadto w skład skrzydła włączono 52. Dywizjon Transportowy na C-130E. Kolejna reorganizacja miała miejsce w 1996 r., ale nie dotyczyła obu dywizjonów F-16C/D Block 40 (68. i 69.). Z jednostki wyłączono jedynie 52. Dywizjon, zastępując go 41. Dywizjonem Ratowniczym (HH-60G) i 71. Dywizjonem Ratowniczym (HC-130P). W takim składzie 347. Skrzydło występuje do dziś.

12. Armia Lotnicza, Davis-Montham, Arizona 366. Skrzydło, Mountain Home, Idaho, kod "MO" Skrzydło istniało w czasie II wojny światowej latając na P-47, po wojnie zostało rozwiązane. Ponownie sformowano je w 1952 r., od tej pory jednostka istniała niemal bez przerwy, od 1974 r. latając na F-111 różnych wersji. W 1991 r. rozpoczęło się jego przeformowywanie w pierwsze "superskrzydło", wyposażone w pododdziały o różnym przeznaczeniu. Po przerzuceniu w rejon konfliktu lokalnego miało ono stworzyć "mini-siły powietrzne", zdolne do wykonywania różnych zadań. Pierwsze F-16C/D Block 25 trafiły do 389. Dywizjonu Myśliwskiego skrzydła w 1993 r. Poza wspomnianym dywizjonem w skład skrzydła weszły też 22. Dywizjon Tankowania Powietrznego (KC-135R), 34. Dywizjon Bombowy (B-52G, a później B-1B), 390. Dywizjon Myśliwski (F-15C/D) i 391. Dywizjon Myśliwski (F-15E). W 1996 r. 389. Dywizjon Myśliwski otrzymał F-16C/D Block 52, zmieniając przeznaczenie na jednostkę przełamywania OP. Na samolotach tych 366. Skrzydło, bazujące nadal w Mountain Home w Idaho jednostka lata do dziś, jej skład nie uległ zmianie.

388. Skrzydło Myśliwskie, Hill, Utah, kod "HL" Była to pierwsza jednostka USAF, wyposażona w F-16. W styczniu 1979 r. rozpoczęły się do bazy Hill w stanie Utah dostawy samolotów F-16A/B Block 1, 5 a następnie Block 10. Samoloty te zastąpiły w 4., 34. i 421. Taktycznym Dywizjonie Myśliwskim oraz w 16. Taktycznym Dywizjonie Szkolno-Myśliwskim dotychczas używane F-4D. W 1983 r. wprowadzono do uzbrojenia jednostki nowsze F-16A/B Block 15. W tym okresie głównym zadaniem jednostki było przygotowanie załóg i personelu naziemnego dla kolejnych jednostek F-16. W 1987 r. zadania te przekazano do innych jednostek, w związku z czym rozwiązano 16. Dywizjon. W 1989 r. pozostałe dywizjony przezbrojono na F-16C/D Block 40. 4. i 421. Dywizjon wzięły następnie udział w operacji Pustynna Burza. W latach 1993-94 4. Dywizjon Myśliwski używał F-16C/D Block 50, po czym ponownie otrzymał wersję Block 40. Obecnie 388. Skrzydło Myśliwskie nadal używa F-16C/D Block 40 i stacjonuje w Hill.

[edytuj] USAFE

[edytuj] 3. Armia Lotnicza, Mildenhall, Wielka Brytania

[edytuj] 52. Skrzydło Myśliwskie, Spangdahlem, Niemcy, kod "SP"

Jednostka powstała w okresie II wojny światowej, po wojnie została rozwiązana i ponownie reaktywowana w 1948 r. Od stycznia 1973 r. 52. Skrzydło otrzymało samoloty F-4G Wild Weasel, stosując je obok F-4D. W 1987 r. F-4D zostały zastąpione przez F-16C/D Block 30 i 52 TFW stało się pierwszą jednostką wykonującą zadania Hunter-Killer w ramach przełamywania OP. Do końca lat 70. 52 TFW przejęło 23 TFS przekazany z 36 TFW z chwilą jego przezbrojenia na F-15A/B (23 TFS używał samolotów F-4D), 81 TFS został przezbrojony na F-4G, a 480 TFS – z F-4D na F-4E.

52. Skrzydło wzięło udział w operacji Pustynna Burza. W październiku 1991 r. skrzydło przeformowano na nowy wzór, włączając w jego skład wszystkie pododdziały bazowe (poprzednio były to Air Base Group), zmieniając nazwę jednostki na 52nd Fighter Wing. W końcu 1992 r. dokonano reorganizacji skrzydła. Dotychczasowe 23., 81. i 480. Dywizjony Myśliwskie, latające dotąd na F-16C/D oraz F-4G (oba typy samolotów występowały we wszystkich dywizjonach) pozbyły się Phantomów, a F-16C/D skoncentrowano w 23. i 480. Dywizjonie. 81 FS został natomiast wyposażony w A-10A po rozwiązanym 81. Skrzydle z Woodbridge i Bentwaters. W 1994 r., po rozwiązaniu 36. Skrzydła Myśliwskiego, 480. Dywizjon otrzymał numer jednego z dawnych dywizjonów 36 FW – 22. Dywizjon Myśliwski, a w skład 52 FW włączono też 53 FS na F-15C/D (przekazaną z 36. Skrzydła). W tym samym czasie F-16C/D Block 30 wymieniono na Block 50. Obecnie 52. Skrzydło administruje też bazę w Bittburgu, oprócz własnej w Spangdahlem i ma w swoim składzie cztery dywizjony: 22 i 23 FS na F-16C/D Block 50, 53 FS na F-15C/D oraz 81 FS na OA-10A i A-10A.

[edytuj] 16. Armia Lotnicza, Aviano, Włochy

31. Skrzydło Myśliwskie, Aviano, Włochy, kod "AV" Jednostka powstała w 1940 r. jako grupa myśliwska. Po wojnie została rozwiązana, ale już w 1946 r. ponownie ją sformowano.

W marcu 1988 r. dywizjony skrzydła 307., 308 i 309.), latające dotąd na F-4E zostały kolejno wyposażone w samoloty F-16A/B. W 1989 r. rozwiązano 307. Dywizjon Myśliwski, ale w 1991 r., wraz z przezbrojeniem jednostki na F-16C/D-40 ponownie sformowano go sformowano. Jednocześnie, jesienią tego roku skrzydło przeszło na nowy etat, stając się 31. Skrzydłem Myśliwskim. Po krótkim okresie funkcjonowania w tym składzie, skrzydło zostało jednak rozwiązane w marcu 1994 r., po zniszczeniu bazy Homestead przez tornado. W kwietniu 1994 r. 31 FW zostało reaktywowane w Aviano we Włoszech. Po rozwiązaniu 401. Skrzydła, które wcześniej trafiło tu z Torrejon w Hiszpanii wraz ze swoimi 612. i 613. Dywizjonem na F-16C/D-30 (614. Dywizjon wziął udział w operacji Pustynna Burza). Z połączenia 512. i 526. Dywizjonów Myśliwskich (z 86. Skrzydła przeformowanego z myśliwskiego na transportowe) z 612. i 613. Dywizjonami Myśliwskimi powstało 31 FW, a dywizjony otrzymały numer 510. i 555. Zostały one wyposażone w samoloty F-16C/D-40 po 86. Skrzydle. Od tej pory 31. Skrzydło brało aktywny udział w działaniach nad byłą Jugosławią. 31. Skrzydło Myśliwskie ze swoimi 510 i 555 FS nadal stacjonuje w Aviano i dysponuje 40 F-16C-40 i 4 F-16D-40, wchodząc w skład 16 AL.

[edytuj] Pacific Air Command

[edytuj] 5. Armia Lotnicza, Yokota, Japonia

35. Skrzydło Myśliwskie, Misawa, Japonia, kod "WW" Skrzydło w czasie II wojny światowej działało we Włoszech, latając na P-51. Po wojnie je rozwiązano, po czym ponownie reaktywowano w Japonii, w 1948 r. W 1971 r. je rozwiązano, ale równocześnie na nowo sformowano w bazie George, w w Kalifornii, wyposażono je w F-4D i później także w F-4G, jednak w 1992 r. je rozwiązano. W październiku 1994 r. dawne 432 Skrzydło Myśliwskie z bazy Misawa w Japonii otrzymało numer 35. Skrzydło Myśliwskie. Oba dywizjony myśliwskie jednostki, 13. i 14., były wyposażone w F-16C/D Block 30. W 1995 r. 14. Dywizjon Myśliwski został wyposażony w samoloty F-16C/D Block 50D, podczas gdy 13. Dywizjon nadal dysponuje samolotami Block 30. Ponadto w skład skrzydła wchodzi 39. Klucz Ratowniczy z HH-60G.

7. Armia Lotnicza, Osan, Korea Płd. 8. Skrzydło Myśliwskie, Osan, Korae Płd., kod "WP" Tradycje jednostki sięgają okresu przedwojennego. W drugiej połowie 1972 r. 8. Skrzydło trafiło do swojej dzisiejszej bazy Kunsan w Korei, gdzie w jego skład włączono jego dawne 35, 36 i 80 TFS, wszystkie wyposażone w samoloty F-4D i F-4E. W 1981 r. zaczęło się przezbrojenie skrzydła na samoloty F-16A/B Block 10, przy czym otrzymały je jedynie 35 i 80 TFS, 36 TFS został wówczas rozwiązany. W późniejszym okresie sprzęt skrzydła uzupełniły F-16A/B Block 15. W 1987 r. natomiast samoloty te zostały w całości wymienione na F-16C/D Block 30, na których skrzydło lata do dziś. W drugiej połowie 1991 r. skrzydło przeformowano na nowy etat i jego nazwa uległa zmianie – 8. Skrzydło Myśliwskie. Do chwili obecnej w jego składzie występują 35. i 80. Dywizjony Myśliwskie na F-16C/D Block 30.

51 Skrzydło Myśliwskie, Osan, Korea Płd., kod "OS" Jednostka ma bogate tradycje, sięgające II wojny światowej. Niemal przez cały okres powojenny jednostka bazowała w Korei. W 1982 r. pozostał w niej tylko jeden dywizjon (36 TFS) dysponujący samolotami F-4E, w związku z czym skrzydło przeformowano w grupę. Bazowała ona w Osan, w Korei Płd. W 1989 r. 36. Dywizjon przezbrojono na F-16C/D Block 30. W rok później reaktywowano 19. Dywizjon, wyposażając go w OA-10A. Jednocześnie 51. Grupa wróciła do statusu skrzydła. W czerwcu 1990 r. samoloty 36. Dywizjonu zastąpiono F-16C/D Block 42, przystosowanymi do nocnych uderzeń. Obecnie jest to jedyny dywizjon bazujący poza USA, wyposażony w F-16 z silnikami Pratt Whitney. W latach 1993-1994, w czasie reorganizacji USAF, nastąpiły w skrzydle znaczne zmiany. W skład skrzydła włączono 55. Dywizjon Transportowy dysponujący samolotami Beech C-12 oraz 38. Dywizjon Ratowniczy, wyposażony w śmigłowce HH-60G. W 1994 r. natomiast zmieniono nazwę 19th Fighter Squadron na 25th Fighter Squadron. W tym składzie skrzydło występuje do dziś.

11. Armia Lotnicza, Elmendorf, Alaska 354. Skrzydło Myśliwskie, Eielson, Alaska, kod "AK" Jednostka powstała w czasie II wojny światowej i latała na P-51, a później P47, ale po wojnie została na dziesięć lat rozwiązana. Po reaktywowaniu używano w niej różnych typów samolotów, w tym przed rozwiązaniem w 1993 r. – A-10A. Wsierpniu 1993 r. 343. Skrzydło z bazy Eielson na Alasce zostało przemianowane na 354. Skrzydło. W jego skład weszły dwa dywizjony lotnicze: 18. Dywizjon Myśliwski wyposażony w samoloty F-16C/D Block 40 i 355. Dywizjon Myśliwski z samolotami OA-10A. W takim składzie występuje do dziś.

Jednostki bezpośrednio podległe Air Combat Command Weapons and Tactics Center (Centrum Szkolenia Taktyczno-Bojowego) 57. Skrzydło, Nellis AFB, Nevada, kod "WA" Ośrodek istniejący w Nellis utworzono w 1966 r. Początkowo nazywał się on Tactical Fighter Weapons Center. Zadaniem ośrodka jest badanie i opracowywanie nowych zasad taktyki, użycia uzbrojenia i samolotów taktycznych, a także zaawansowane szkolenie taktyczne doświadczonych załóg w zastosowaniu bojowym. Istniejące obecnie w centrum 57. Skrzydło, wówczas 57th Fighter Weapon Wing, wyposażyło w 1980 r. swój 422nd Test and Evaluation Squadron w samoloty F-16A/B Block 1, 5 i 10. Dywizjon służył do różnych zadań doświadczalnych związanych z wprowadzeniem samolotu F-16 do uzbrojenia. Nieco później jego wyposażenie uzupełniły F-16A/B Block 15 i F-16C/D Block 25. W 1987 r. 64. Dywizjon "agresorów" przezbrojono z F-5E na F-16C/D Block 32. Jednak już w 1990 r. dywizjon rozwiązano, w związku z rezygnacją z jednostek Agressors. Jednocześnie F-16C/D Block 32 w kamuflażach wzorowanych na sowieckich, pozostałych po dawnych "agresorach", przeniesiono do 414th Training Squadron "Adversary" ("przeciwnicy", główna ich różnica w stosunku do "agresorów" polega na niewskazywaniu na Rosjan jako na ewentualnych wrogów, jednostki te pozorują jakiegoś nieokreślonego nieprzyjaciela). Na początku lat 90. z 414. Dywizjonu wycofano starsze wersje F-16 i obecnie pododdział ten dysponuje mieszanką maszyn Block 42 i 52.

USAF Warfare Test Center 53. Skrzydło, Eglin, Floryda, kod "OT" Od pierwszej połowy lat 80. przez 79. Grupę Doświadczalną, której zadaniem było badanie nowych systemów uzbrojenia, przewinęły się niemal wszystkie wersje F-16: Block 10, 15, 25, 32, 42 i 50. Ostatnio grupa zajmowała się badaniem zestawów AN/ASQ-213 wprowadzonych na samolotach Block 50D. W 1994 r. grupę przeformowano w 53. Skrzydło, a jej 79. Dywizjon pzemianowano na 85th Tactical Evaluation Squadron. Zadaniem jednostki jest nawal sprawdzanie uzbrojenia już przyjętego do uzbrojenia oraz wypracowaniem taktyki jego użycia.

Air Education and Training Command (Dowództwo Szkolenia Lotniczego)

2. Armia Lotnicza 82. Skrzydło Szkolne, Sheppard AFB, Teksas 82. Skrzydło jest jednostką nielatającą. Jego przeznaczeniem jest szkolenie personelu technicznego. Do tego celu jednostkę wyposażono w liczne, wycofane z różnych przyczyn F-16 (zakończenie resursu, awarie po których nie opłaca się ich remontował). Te uziemione F-16 noszą oznaczenie GF-16. Głównie są to najstarsze F-16A/B, ale jest też kilka nowszych C/D.

19. Armia Lotnicza 56. Skrzydło Myśliwskie, Luke AFB, Arizona, kod "LF" Do niedawna jednostka ta nazywała się 58. Skrzydło Myśliwskie. Skrzydło to, spełniające od swego powstania w 1969 r. (jako 4510th Combat Conversion Training Wing) funkcję jednostki treningowo-szkolnej latało na samolotach F-100, A-7, F-4, F-5 i F-15. Z chwilą przezbrojenia w lutym 1983 z F-15A/B na F-16A/B Block 10 zmieniono też kod z "LA" na "LF" (od "Luke Falcons"). W późniejszym okresie do używanych już maszyn Block 10 dołączyły nowsze Block 15. W tym okresie jednostka dysponowała trzema dywizjonami: 310 TFTS (Tactical Fighter Training Squadron), 311 TFTS i 312 TFTS. W 1986 r. dołączył do nich czwarty – 314 TFTS. Równocześnie rozpoczął się proces przezbrojenia skrzydła na samoloty F-16C/D Block 25. Jedynie 311 TFTS zachowała swoje "Alpha"http://pl.wikipedia.org/"Bravo", gdyż był przeznaczony do szkolenia zagranicznych pilotów "szesnastek". Po serii reorganizacji w latach 1992-1995 (pod skrzydło podlegały między innymi dwie eskadry treningowe na F-15E) ukształtował się obecny kształt tej największej obecnie jednostki latającej na F-16. Po rozwiązanym 56 FW z Mac Dill, 58 FW odziedziczyło jego trzy dywizjony: 61., 62. i 63. Dywizjony Myśliwskie oraz numer 56 FW. Z rozwiązanego 31. Skrzydła z Homestead przybyły 308, 309 oraz 425 FS. Po utworzeniu 1 lipca 1993 r. nowego Dowództwa Szkolenia Lotniczego (Air Education and Training Command) 56. Skrzydło przeszło z podporządkowania Air Combat Command do AETC. Obecnie jako jedyna jednostka szkoląca na F-16 56 FW składa się aż z ośmiu dywizjonów: 21 (dawny 311), 61 i 62 FS na F-16C/D Block 25; 63, 308, 309 i 310 na F-16C/D Block 42 oraz 425 FS na F-16A/B Block 15 szkolącej pilotów zagranicznych. Ten ostatni został w końcu 1995 r. przezbrojona na F-16C/D Block 30.

Air Force Materiel Command (Dowództwo Zaopatrzenia USAF) Air Force Development Test Center (Centrum Badawczo-Rozwojowe Sił Powietrznych) 46. Skrzydło Doświadczalne, Eglin AFB, Floryda, kod "ET" 46. Skrzydło, w przeciwieństwie do 53. Skrzydła, która wypracowuje zasady użycia uzbrojenia już wprowadzonego do służby w USAF, 46 TW zajmuje się badaniem uzbrojenia, które dopiero ma był zakupione. Skrzydło składa się z dwóch dywizjonów: 39 i 40 Flight Test Squadron. 40 FTS to dawny 3247 Test Squadron, od 1980 r. wyposażonego w F-16A/B Block 5. Później dywizjon ten używał niewielkiej liczby niemal wszystkich wariantów samolotu, w tym F-16A/B Block 15 ADF. W październiku 1992 r. 3246th Test Wing stało się obecnym 46., a jego 3247. Dywizjon został przemianowany na 40. Dywizjon. Wkrótce dołączył do niej drugi, 39 FTS. W 1995 r. w 39. Dywizjonie prowadzono próby z odpalaniem brytyjskich pocisków "powietrze-powietrze" ASRAAM z samolotu F-16C Block 25. W 46. Skrzydle można czasem oglądać samoloty F-16 z innym nietypowym uzbrojeniem, nie występującym w jednostkach bojowych, np. z bombami Durandal.

Air Force Flight Test Center (Centrum Badań w Powietrzu Sił Powietrznych) 412. Skrzydło Doświadczalne, Edwards, California, kod "ED" Faktycznie była to pierwsza jednostka na świecie latająca na F-16, używająca początkowo obu YF-16. Tutaj trafiły też wszystkie F-16A/B FSD. Było to wówczas 6510th Test Wing, a jego zadaniem zarówno wczoraj, jak i dziś jest badanie nowych samolotów, przed ich wejściem do uzbrojenia. Przez jego ówczesny dywizjon, 6512th Test Squadron, przewinęły się niemal wszystkie warianty F-16. W 1992 r. skrzydło zmieniło nazwę na 412th Test Wing, a jego wszystkie F-16 trafiły do 416th Flight Test Squadron. Samoloty dywizjonu są wykorzystywane nie tylko do różnorodnych testów i prób, ale także do lotów towarzyszących innym prototypom (tzw. chase plane) oraz w szkoleniu pilotów doświadczalnych. Poza przyjętymi do uzbrojenia w 412. (a poprzednio w 6510.) Skrzydle latały lub nadal latają takie wersje F-16 jak F-16ES czy NF-16A AFTI.

Ogden Air Logistics Center 75. Baza Lotnicza (jednostka logistyczna) Hill, Utah, kod "HAFB" Zadaniem 75. Bazy jest prowadzenie remontów i przeglądów samolotów F-16 i w związku z przewija się przez nią wiele samolotów różnych wersji. Jednak baza eksploatuje też dwa własne myśliwce, które służą miejscowym oblatywaczom: F-16A Block 10 79-0402 i F-16B Block 15 81-0817.

Siły powietrzne (USAF) – jednostki używające F-16 w przeszłości

23 Skrzydło, Pope, Płn. Karolina, kod "FT" Tradycję jednostki sięgały American Volunteer Group w Chinach, słynnych Latających Tygrysów, gen. Claire L. Chennaulta. W latach 1964-1992 jednostka używała F-105D, A-7D i A-10A, bazując w England w Luizjanie. W czerwcu 1992 r. zostało ono rozwiązane, ale jednocześnie reaktywowano je na nowo w Pope, w Płn. Karolinie, jako skrzydło o uniwersalnym przeznaczeniu, przeznaczone do działań w rejonach kryzysowych i konfliktów lokalnych poza Stanami Zjednoczonymi. W skład skrzydła wszedł 74. Dywizjon Myśliwski na samolotach F-16C/D Block 40, obok 75. Dywizjonu na A-10A oraz 2. i 42. Dywizjonu na C-130E. We wrześniu 1994 r. skrzydło wzięło udział w operacji Uphold Democracy na Haiti. W lipcu 1996 r., w ramach kolejnej reorganizacji skrzydło zostało przekształcone w zwykłą jednostkę wsparcia. W tym momencie wyłączono z jednostki oba dywizjony transportowe, a 74. Dywizjon przezbrojono z F-16C/D Block 40 na A-10A.

31. Skrzydło Myśliwskie, Homestead, Floryda, kod "ZF", od 1985 r. "HS" Od swego powrotu z Wietnamu w 1970 r. 31 TFW było jednostką myśliwsko-bombową, latającą na samolotach F-4. 1 października 1982 r. trafiły do niej pierwsze F-16A Block 15. Z czterech dywizjonów skrzydła trzy (307 TFS, 308 TFS i 309 TFS) przezbrojono na F-16A/B, a czwarty (306 TFS) rozwiązano. Zadaniem skrzydła miała był zarówno obrona powietrzna jak i wykonywanie uderzeń na cele naziemne w zapalnym rejonie w pobliżu kubańskich granic. W 1990 r. zwiększono możliwości jednostki przezbrajając ją w samoloty F-16C/D Block 40. W 1993 r., po zniszczeniu bazy przez tornado, rozwiązano 31 FW, a jego numer przekazano przeformowanej z 401 TFW jednostce w bazie Aviano, we Włoszech.

50. Taktyczne Skrzydło Myśliwskie, Hahn, Niemcy, kod "HR" 50 TFW przezbroiło swoje trzy dywizjony (10, 313 i 496 TFS) jako pierwsza jednostka USAFE, z F-4 na F-16A/B Block 15. 50 TFW spełniało w ówczesnej 4th Alied Tactical Air Force (4. Sojusznicza Armia Lotnicza; nie wiedzieć czemu nazywana u nas 4 PTSP – Połączone Taktyczne Siły Powietrzne) podwójną rolę: myśliwską i myśliwsko-bombową. W 1986 r. 50 TFW wymieniło swoje "Alpha"http://pl.wikipedia.org/"Bravo" na "Charlie"http://pl.wikipedia.org/"Delta" Block 25. Jeden dywizjon skrzydła, 10 TFS wziął udział w wojnie w Zatoce Perskiej. W 1991 r., w związku z zakończeniem Zimnej Wojny podjęto decyzję o znacznej redukcji USAFE. Objęła ona min. 50. Taktyczne Skrzydło Myśliwskie. Jego samoloty przekazano Gwardii Narodowej.

56. Skrzydło Myśliwskie, McDill, Floryda, kod "MC" W październiku 1981 r. 56 TFW latające dotychczas na F-4E, jako drugą jednostkę po 388 TFW przezbrojono w samoloty F-16A/B Block 10. Ponieważ skrzydło przejęło szkolenie załóg F-16 od 388 TFW od lipca 1982 r. zmieniono jego nazwę na 56th Tactical Training Wing (skrzydło szkolenia taktycznego). Później przez 56 TTW przewinęło się kilka wersji F-16C/D z silnikami zarówno Pratt Whitney, jak i General Electric, do 1990 r. kiedy to ostatecznie zdecydowano o wyposażeniu jednostki w F-16C/D