|
|
narzędziaW innych językach
|
TrondheimWspółrzędne: 63°23' N 10°21' E
Trondheim – miasto w Norwegii, nad Trondheimsfjorden, ośrodek administracyjny, dobrze rozwinięty przemysł stoczniowy, maszynowy, metalowy, rybny, ważny port handlowy i rybacki. Ważny ośrodek sportów zimowych (trasy biegowe, skocznie narciarskie).
[edytuj] Położenie i klimat
Trondheim położone jest w miejscu gdzie rzeka Nidelva spotyka fiord Trondheimsfjorden. Podczas przesilenia letniego, słońce wschodzi o 3:00 a zachodzi o 23:40, ale zostaje zaraz za horyzontem – to powoduje że pomiędzy 20 maja a 20 lipca, nie ma w nocy ciemności. Natomiast podczas przesilenia zimowego, słońce wschodzi o 10:00, pozostając jedynie nad linią horyzontu, zachodzi już o 14:30. Trondheim ma przeważnie klimat nadmorski, jednak zwykle osłonięty od silnych morskich wiatrów. Najcieplejszą zanotowaną temperaturą była ta z 22 lipca 1901 i wynosiła 35°C, a najzimniejszą -26.1°C w lutym 1899. Najwyższym naturalnym wzniesieniem na terenie miasta jest Góra Storheia, wznosząca się 565 metrów ponad poziom morza. [edytuj] HistoriaLudzie mieszkali w tych okolicach już od tysiącleci. W dawnych czasach w miejscu zwanym Øretinget u ujścia rzeki Nidelvy, wolni ludzie wybierali swojego władcę. Harald Jasnowłosy (865 – 933) został powołany tu królem, jak i jego syn Haakon I zwany Dobrym. Miasto było siedzibą królów Norwegii, a także do 1217 roku pełniło rolę stolicy państwa. Po układzie pokojowym w Roskilde 26 lutego 1658 roku Trondheim (i cała reszta Trøndelagu) dostała się pod panowanie szwedzkie. Ziemie te odebrano Szwedom 10 miesięcy później, co potwierdzono Traktatem Pokojowym w Kopenhadze 27 maja 1600. Podczas II wojny światowej Trondheim okupowały siły niemieckie od kwietnia 1940 roku (od pierwszego dnia inwazji na Norwegię – operacja Weserübung) aż do końca wojny w maju 1945 r. Trondheim przez długi czas stanowiło siedzibę władz Norwegii. Tutaj zbierał się pierwszy norweski parlament – Ting, a miejscowa katedra była centrum kultu religijnego, do którego przybywali pielgrzymi aż z Oslo. Miasto trawiły wielkie pożary w latach 1598, 1651, 1681, 1708, 1717, 1742, 1788, 1841 i 1842. Pożar w 1681 zwany "pożarem Hornmana" pochłonął 90% zabudowy miasta i spowodował niemal całkowitą przebudowę miasta. Generał Johan Caspar von Cicignon (inżynier wojskowy z Luksemburga) nadzorował odbudowę miasta, zupełnie nie zważając na prawa własności po to, aby w przyszłości uniknąć tego typu katastrof. To wtedy zbudowano szerokie aleje takie jak Monkegaten, to nadało miastu jego własny, szczególny styl. [edytuj] Nazwa miasta
Król Wikingów Olav Tryggvason nazwał miasto w 997 roku Kaupangen (znaczące tyle co "Miejsce Targów"). Wkrótce potem zaczęto je nazywać Nidaros (ujście rzeki Nidy) – . W późnym Średniowieczu nazwę zmieniono na Trondheim. [edytuj] Charakterystyczne miejsca
[edytuj] Edukacja[edytuj] Studia
Trondheim nazywane jest miastem studenckim. Średnio jeden na sześciu mieszkańców jest żakiem. Większość studentów (ponad 20 tys.) studiuje na Norweskim Uniwersytecie Nauki i Technologii – drugiej co do wielkości tego typu uczelni w kraju. Kolejnych 8000 żaków uczęszcza na zajęcia do Uniwersytetu Medycznego (Sør-Trøndelag University College). Dodatkowo w Trondheim działa Norweska Szkoła MBI oraz Queen Maud's College, kształcący głównie nauczycieli nauczania początkowego. [edytuj] Ośrodki badań
Ilość szkół wyższych oraz ośrodków naukowych sprawiają, że Trondheim pełni ważną rolę w zakresie rozwoju technologii w Norwegii. [edytuj] SzkołyW Trondheim istnieje 99 szkół podstawowych, gimnazja oraz 3 szkoły międzynarodowe:
[edytuj] Kultura[edytuj] Festiwale
[edytuj] Muzea
[edytuj] Ośrodek żydowski
W mieście istnieje jedyne w Norwegii muzeum żydowskie znajdujące się przy Ark. Christies gate 1. Muzeum otwarte w 1997 roku i było darem dla miasta na 1000 rocznicę powstania. Wystawione zdjęcia, ukazują między innymi historię żydówki Cissi Klein, która została zabrana prosto ze szkolnej ławki przez norweską policję i wysłana do Auschwitz-Birkenau. [edytuj] Transport[edytuj] Tramwaje
Trondheim to położone najdalej na północ miasto na świecie, które może się poszczycić komunikacją tramwajową, a także posiadaniem w przeszłości partii tramwajarskiej w zarządzie miasta. Tramwaje zaczęły jeździć po mieście w 1901 roku, a już w 1924 otwarto muzeum prezentujące widokówki, magazyny i zdjęcia poświęcone tramwajom. Muzeum otwarte jest codziennie, a wejście dla zwiedzających jest za darmo. System tramwajowy w Trondheim został zamknięty 12 czerwca 1988 roku, ale już dwa lata później Graakallbannen (Towarzystwo Historyczne Dróg Szynowych) uruchomiło linię tramwajową z przystanku St. Olavs gate przez Munkvoll do Lian. Jedyna istniejąca obecnie trasa tramwajowa posiada 21 przystanków. Malownicza trasa o długości 8,8 km biegnie od przystanku Lian, poprzez zajezdnię Munkvoll do centrum miasta. Tramwaje jeżdżą tą trasą średnio cztery razy na godzinę w ciągu dnia oraz raz na godzinę w nocy. Szerokość torów wynosi 1000 mm. W planach jest budowa 10 km trasy z Kaigarten do Nesttun, a następnie wydłużenia o 2,5 km do Rådal (z czego 2,1 km ma biec w tunelu). [edytuj] RoweryW Trondheim w latach 90. XX wieku postawiono no rozwinięcie tras rowerowych, aby jak największa rzesza osób mogła codziennie korzystać z tego środka transportu. Obecnie, pojazd ten jest popularniejszy od samochodów, a mieszkańcy mają udostępnione liczne parkingi i wydzielone ścieżki rowerowe. Przy Bakklandet, obok Gamle Bybro, znajduje się jedyny na świecie wyciąg dla rowerów i jest sporą atrakcją dla turystów. Wynalazcą tej nietypowej windy otwartej 18 sierpnia 1993 roku jest Jarle Wanvik. Urządzenie pomaga podjechać pod dość stromą górkę. Ten niestandardowy prototyp od momentu uruchomienia przewiózł ponad 200 tys. rowerzystów. W Trondheim osoby nie posiadające własnego roweru mogą pożyczyć jeden ze 125 rowerów miejskich, które są rozmieszczone na 10 "przystankach" w rejonie starego miasta. Aby wypożyczyć rower należy udać się do Biura Informacji Turystycznej, gdzie otrzymuje się specjalną elektroniczną kartę, która pozwala odblokować rower. Jednorazowo można używać roweru przez 3 godziny (kartę otrzymuje się na 24 godziny), a odstawić go można na najbliższym z "przystanków". Wypożyczenie roweru jest bezpłatne, jedyną opłatą jest depozyt w wysokości 200 NOK, zwracany przy oddaniu karty. [edytuj] Autobusy
Firmą obsługującą system autobusów w Trondheim jest Team Trafikk. Linie autobusowe docierają do każdej, nawet najdalszej części miasta. Pierwsze autobusy zaczynają jeździć około godziny 5:00 rano, a ostatnie kończą kursować około północy. W nocy, na trasy wyjeżdżają Nattbuss (autobusy nocne) – z tego środka transportu korzystają zwłaszcza osoby lubiące weekendowe nocne zabawy. [edytuj] Lotnisko35 km od Trondheim w Stjørdal, znajduje się jedno z największych lotnisk w Norwegii. Lotnisko Trondheim lufthavn, Værnes obsługiwane jest przez firmę Avinor, dzieląc lotnisko z częścią wojskową zarządzającą przez Norweskie Królewskie Siły Lotnicze. Lotnisko, z którego pierwszy lot odbył się 26 marca 1914, w 2005 roku obsłużyło 2 817 454 pasażerów. [edytuj] Pociągi
Miasto posiada dworzec kolejowy z którego odjeżdżają koleje linii Nordlandsbanen łączące Trondheim z Mo i Rana od 1942 roku, z Fauske od 1958, a z Bodø od 1962. Natomiast inna linia kolejowa Meråkerbanen łączy od 1882 roku ze Szwecją via Storlien. Z Oslo łączą natomiast dwie linie Rørosbanen (od 1877) i Dovrebanen (od 1921). [edytuj] StatkiZ Trondheim odpływają statki firmy Hurtigruten, które kursują pomiędzy Bergen a Kirkenes. Dodatkowo w sezonie letnim, do portu zawija wiele statków rejsowych. Od roku 1994 kursuje szybki statek do Kristiansund, pełniąc rolę statku regionalnego dowożącego ludzi tych dwóch bliskich geograficznie miast. [edytuj] SportW mieście działa wiele klubów sportowych, ale najsławniejszym z nich jest Rosenborg Trondheim. Wielokrotnie wygrywał mistrzostwo norweskiej ekstraklasy, oraz występował w Lidze Mistrzów. W Trondheim mieści się także Granåsen – skocznia narciarska, która była areną wielu zawodów m.in. Mistrzostw Świata w narciarstwie klasycznym w 1997 roku, oraz Pucharu Świata w narciarstwie klasycznym w 2004 roku. Na skoczni rozgrywane są także zawody Pucharu Świata w skokach narciarskich. Rekord skoczni z wynikiem 138,5m, ustanowił 9 marca 2001 Adam Małysz. W mieście znajduje się także pole golfowe z osiemnastoma dołkami. Z terenów "Bymarka" rozpościera się widok na całe miasto i pobliski fiord. [edytuj] Miasta partnerskie
[edytuj] Różności
[edytuj] Galeria
[edytuj] Zobacz też[edytuj] Linki zewnętrzne |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
