Teoria literatury

Teoria literatury, przez niektórych badaczy nazywana "filozofią literatury" – nauka, której przedmiotem badań jest literatura, ale w odróżnieniu od historii literatury nie skupia się na periodyzacji zjawisk literackich, nie jest również tożsama z poetyką, która zajmuje się budową dzieła literackiego. Pojęcie pojawiło się w latach sześćdziesiątych XX wieku w pracach angielskich badaczy. We współczesnej teorii literatury daje się zauważyć następujące tendencje:

• Powiązania z dziedzinami takimi jak epistemologia, ontologia, psychologia
• Analiza własnej historii
• Próba zawężenia przedmiotu badań
• Próba ustalenia jednej obowiązującej teorii

Można wyróżnić dwa podstawowe nurty badań teoretyczno-literackich:

• synchroniczna teoria literatury, badająca składniki dzieł literackich in statu nascendi,
• diachroniczna teoria literatury, zwana też "poetyką historyczną", badająca głównie przekształcenia zjawisk z zakresu teorii literatury w historii literatury.

[edytuj] Zobacz też

• Główne kierunki w badaniach literackich

Ponieważ treść tego artykułu związanego z literaturą ma formę zaledwie zalążkową, pomóż nam ją rozbudować, o ile dysponujesz odpowiednimi źródłami.
Prosimy, zapoznaj się najpierw z zasadami oraz zaleceniami edytowania Wikipedii.