|
|
|
Schronisko Kieżmarskie
Schronisko Kieżmarskie (słow. Kežmarská chata) – nieistniejące schronisko stojące dawniej w słowackich Tatrach Wysokich. Schronisko Kieżmarskie leżało w Dolinie Białych Stawów, odnodze Doliny Kieżmarskiej nad brzegiem Wielkiego Białego Stawu. Duża, dwupiętrowa chata stanęła na wysokości 1615 m n.p.m. wysiłkiem KSTL. Do użytku schronisko oddano 4 października 1942. Chatarem był tu m.in. Arno Puškáš. Spłonęło w październiku 1974. [edytuj] HistoriaPierwszym schroniskiem, które stanęło w okolicy Białego Stawu, była postawiona w 1876 roku na wysokości ok. 1520 m n.p.m. Egidova chata. Nazwa miała upamiętnić ówczesnego prezesa Magyarországi Kárpátegyesület – Egyeda Berzeviczy. Jednak to postawione przez MKE prymitywne schronisko zostało przeniesione nad Zielony Staw już po czterech latach. Wiele lat później, bo dopiero w roku 1922, nad Białym Stawem stanęła Votrubova chata, czyli Schronisko Votruby (Votrubovka, zwana też Jánošíkovą chatą). Schronisko to zostało zbudowane na wysokości ok. 1675 m n.p.m. z inicjatywy gen. Votruby przez wojsko czechosłowackie, ale wkrótce zostało przekazane KČST. Otwarcie budynku dla turystów nastąpiło 1 lipca 1924. Chata, początkowo dwuizbowa, została rozbudowana w 1932. Była czynna w lecie, a okresowo także w zimie. Została rozebrana wraz z budową Schroniska Kieżmarskiego. [edytuj] Szlaki turystyczneOd miejsca, w którym znajdowała się chata, odchodzą następujące szlaki:
[edytuj] Bibliografia
Nieistniejące już schroniska w Tatrach
|
|||||||||||||||||