SY Bieszczady

Bieszczady
Bandera	Polska
Port macierzysty	Gdynia
Data budowy	1974
Data zatonięcia	2000-09-10
Stocznia	Stocznia im. J. Conrada-Korzeniowskiego, Gdańsk
Armator	CWM ZHP Gdynia
Materiał	drewno
Typ	jacht żaglowy
Typ ożaglowania	jol
Powierzchnia ożaglowania	80 m²
Liczba żagli	4
Ilość masztów	2
Długość całkowita (L)	13,65 m
Szerokość (B)	3,6 m
Zanurzenie (D)	1,95 m
Wyporność	9 T
Załoga	7-8

Pomnik pamięci SY Bieszczady

SY Bieszczady - jacht żaglowy jol typu Opal, należący do Centrum Wychowania Morskiego ZHP w Gdyni.

Zatonął 10 września 2000 w wyniku kolizji, będącej jedną z największych katastrof w polskim żeglarstwie morskim (7 ofiar).

Spis treści

[edytuj] Historia

[edytuj] Dane techniczne

Źródła armatora:

typ serii: Opal III
typ: jol
kraj: Polska
armator: CWM ZHP Gdynia
port macierzysty: Gdynia
producent: Stocznia im. J. Conrada-Korzeniowskiego w Gdańsku
rok budowy: 1974
dane serii:
- długość całkowita - 13,65 m
- szerokość - 3,60 m
- zanurzenie - 1,95 m
- powierzchnia żagli - 80,0 m²

[edytuj] Ostatni rejs

Jacht zatonął 10 września 2000 ok. godz. 05:26 w wyniku zderzenia z gazowcem MV Lady Elena na pozycji 56°36'4" N 07°29'7" E przy wietrze W ok. 5°B, stanie morza 4 i bardzo dobrej widzialności^[1].

Jacht – rozbity od strony prawej burty gruszką dziobową statku – zatonął wraz z niemal całą załogą. Utonęli: kpt. jacht. Lech Łuczak, sternik jacht. Artur Bogusz, sternik jacht. Arkadiusz Jakubiszyn, sternik jacht. Tomasz Bruś, sternik jacht. Paweł Romaniuk i żeglarz jacht. Rafał Makowski, a zaginął żeglarz jacht. Tomasz Malinowski. Wypadek przeżyła tylko Małgorzata Kądzielewska.

Hołd żeglarzom z SY Bieszczady oddał zespół Banana Boat w swojej piosence "Requiem dla nieznajomych przyjaciół z s/y Bieszczady".

[edytuj] Orzeczenie

W sprawie zatonięcia jachtu orzekała po raz pierwszy Izba Morska przy Sądzie Okręgowym w Gdańsku z siedzibą w Gdyni. Orzeczeniem z 20 września 2001 stwierdzono, że przyczyną zderzenia była nienależyta obserwacja na obydwu statkach, skutkująca - w przypadku SY Bieszczady złą oceną sytuacji i zmianą kursu na prowadzący do zderzenia, a w przypadku MV Lady Elena spóźnionym podjęciem działań zapobiegających zderzeniu i winę za wypadek ponoszą w 70% SY Bieszczady, a w 30% MV Lady Elena. Orzeczenie to zostało jednak uchylone przez Odwoławczą Izbę Morską.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy Izba Morska orzeczeniem z 5 grudnia 2006 ustaliła, że przyczyną zderzenia było niepowodzenie manewrów ostatniej chwili, które to manewry spowodowane zostały wcześniejszym brakiem działań jednostek w celu uniknięcia nadmiernego zbliżenia. Prawdopodobnymi przyczynami nadmiernego zbliżenia mogło być:

po stronie SY Bieszczady:
- prowadzenie niewłaściwej obserwacji skutkujące brakiem świadomości zbliżania się MV Lady Elena lub błędną oceną wzajemnej odległości i nie podjęciem działań w celu zasygnalizowania statkowi swojej obecności w sytuacji, gdy miał wątpliwości, czy statek podejmie wystarczające działanie w celu uniknięcia zderzenia
- ograniczona możliwość wykrycia jachtu wynikająca z wyposażenia w reflektor radarowy nie dający echa zapewniającego odpowiednią możliwość wykrycia, a nadto ewentualnego niepalenia się świateł burtowych lub palenia się z niedostateczną jasnością
po stronie MV Lady Elena: brak świadomości zbliżania się do jachtu wynikający z wysoce ograniczonej możliwości wykrycia jachtu nie oświetlonego właściwie i niosącego niewłaściwy reflektor radarowy lub prowadzenia niewłaściwej obserwacji wzrokowej skutkującej niewykryciem prawidłowo oświetlonego jachtu.

Stwierdzono ponadto, że Urząd Morski w Gdyni dopuścił do żeglugi jacht wyposażony w reflektor radarowy, który nie spełniał wymogów bezpieczeństwa żeglugi statków morskich i bezpieczeństwa życia na morzu.

[edytuj] Bibliografia

Marek Błuś: s/y Bieszczady. Historia bez finału w: Morze, statki i okręty nr 1/2007.

Przypisy

↑ Godzina i współrzędne według orzeczenia Izby Morskiej z 5. 12. 2006 r. - w: Morze, statki i okręty nr 1/2007. W pierwotnym orzeczeniu były niewielkie różnice.