|
|
narzędzia |
Przemysł Ottokar II Wielki
Przemysł II Ottokar, czes. Přemysl Otakar II. (ur. ok. 1233, zm. 26 sierpnia 1278) – król Czech w latach 1253-1278 z dynastii Przemyślidów. Syn króla Czech Wacława I i Kunegundy, córki Filipa Szwabskiego (zmarł 1208 r.) księcia Szwabii i króla Niemiec z dynastii Hohenstaufów oraz Ireny Angeliny (córki cesarza bizantyjskiego, Izaaka II Angelosa). W 1247 r. został margrabią Moraw. Zimą tego samego roku szlachta czeska podniosła bunt przeciwko królowi Wacławowi I, Przemysł Ottokar przyłączył się do buntowników i został wybrany na antykróla Czech w opozycji do swego ojca. Jednak w 1249 r. Przemysł poddał się ojcu, zrzekł się tytułu królewskiego. Po bezpotomnej śmierci (1246) księcia Fryderyka II Bitnego, ostatniego władcy Austrii z dynastii Babenbergów rozgorzały walki o księstwo Austrii i w 1251 r. Wacław I doprowadził do wyboru Przemysła na księcia Austrii. Skutkiem tego były zaślubiny w 1252 r. Przemysła z Małgorzatą Babenberg (zm. 29 października 1266 r.), córką Leopolda VI Sławnego i Teodory Angeliny, siostrą Fryderyka II Bitnego, wdową po Henryku VII Hohenstaufie. Małżeństwo było bezdzietne. W 1261 r. między małżonkami doszło do rozwodu. Małgorzata wróciła do Austrii, gdzie zmarła. 
Po śmierci ojca (1253 r.) Przemysł został królem Czech, wkrótce potem zawarł w 1254 r. układ pokojowy z Węgrami, na mocy którego doszło do podziału posiadłości Babenbergów: król Węgier Bela IV zatrzymał Styrię, zaś Przemysł zawładnął resztą dziedzictwa Babenbergów. Jako sojusznik zakonu krzyżackiego brał udział w l. 1254-1255 w krucjatach w Prusach, na jego cześć założony wówczas zamek został nazwany Królewcem. Gdy w Niemczech nastał czas tzw. wielkiego bezkrólewia, Przemysł początkowo poparł wybór na króla Niemiec Alfonsa X króla Kastylii, jednak później Przemysł zmienił front i opowiedział się za Ryszardem księciem Kornwalii, w zamian za co uzyskał potwierdzenie swych roszczeń do krajów austriackich. Wtedy rozpoczęły się kolejne walki z Węgrami, których Przemysł pokonał w bitwie pod Kressenbrunn (1260 r.), dzięki czemu opanował Styrię. Zamierzając opanować resztę ziem austriackich Przemysł musiał zmierzyć się z książętami Bawarii, którzy zgłosili pretensje do ziem arcybiskupstwa Salzburga. Dzięki układowi ze swoim krewnym Bernardem, księciem Karyntii w 1269 zajął Karyntię. W 1273 r. Przemysł chciał sięgnąć po koronę króla Niemiec, jednak elektorowie, którzy obawiali się potęgi króla Czech, powołali na tron niemiecki słabego wówczas Rudolfa I Habsburga. Początkowo Przemysł, wobec niezadowolenia z jego rządów szlachty czeskiej, pogodził się z porażką o tron Niemiec, zawarł w 1276 r. układ z Rudolfem, na mocy którego zrzekł się władztwa w krajach austriackich i złożył hołd lenny z Czech i Moraw. Mimo, że elekcję Rudolfa I poparł papież Grzegorz X, Przemysł nie pogodził się z wyborem Habsburga na króla Niemiec i podjął z nim walkę, nawiązując wcześniej sojusze min. z książętami Bawarii, Polski (Leszek Czarny, Bolesław Wstydliwy, Henryk Probus). W 1278 r. Przemysł wszczął wojnę z Habsburgiem, najechał Austrię, gdzie 25 sierpnia 1278 r. doszło do bitwy pod Suchymi Krutami (bitwa pod Dürnkrut). Wojska czeskie i ich sprzymierzeńcy poniosły całkowitą klęskę, król Przemysł Ottokar, mimo że przeżył walkę, wkrótce (jeszcze na polu bitwy) został zabity. [edytuj] PotomstwoDrugą żoną Przemysła Ottokara II była poślubiona w 1261 r. Kunegunda Halicka (zm. 1285), córka Rościsława Halickiego (zob. Ruś Halicko-Wołyńska, (zm. 1262), bana Slawonii i zarazem wnuczka króla węgierskiego Beli IV. Dziećmi Przemysła Ottokara II i Kunegundy były:
Z pozamałżeńskiego związku Przemysła Ottokara II z Małgorzatą (albo Agnieszką) z Chuenring pochodzili:
Ponadto ze związku z inną kobietą pochodził naturalny syn
|
