Przeciwpancerny pocisk kierowany

Przeciwpancerny pocisk kierowany (ppk) - to pocisk rakietowy służący do niszczenia czołgów i innych wozów bojowych przeciwnika. Istnieje duże zróżnicowanie ppk; od ręcznych po duże, montowane na pojazdach lub śmigłowcach, zdolne niszczyć najlepsze pancerze czołgów.

Pociski kierowane mogą być naprowadzane ręcznie - przez operatora (pierwsza generacja) lub półautomatycznie (druga generacja). Komendy sterujące wysyłane są do pocisku przewodem lub drogą radiową. Bardziej zaawansowane systemy mogą używać lasera lub kamery TV umieszczonej w pocisku do śledzenia celu. Istnieją również zaawansowane modele trzeciej generacji działające w systemie wystrzel i zapomnij.

Większość ppk posiada głowice kumulacyjne.

Środki obrony przeciwko ppk: zastosowanie pancerza wielowarstwowego, pancerza reaktywnego, urządzeń zakłócających (np. rosyjska Sztora) lub też systemów obrony aktywnej (np. rosyjski Drozd lub Arena).

Pancerzownice jak np. Bazooka oraz granatniki przeciwpancerne nie są zaliczane do ppk ponieważ nie posiadają systemu naprowadzania.

Ponieważ to hasło  związane z wojskowością ma formę zaledwie zalążkową, pomóż nam je rozbudować, o ile dysponujesz odpowiednimi źródłami.
Prosimy, zapoznaj się najpierw z zasadami oraz zaleceniami edytowania Wikipedii.