|
|
Premierzy Polski
|
|
Niektóre informacje zawarte w artykule wymagają weryfikacji.
Do weryfikacji: Aleksander Waszkowski był naczelnikiem miasta Warszawy w powstaniu styczniowym, ale nie był dyktatorem, Langiewicz i Mierosławski byli dyktatorami, ale nie byli prezesami rządu |
W Polsce oficjalnym tytułem premiera (szefa rządu) od 1921 roku (tj. od wejścia w życie Konstytucji marcowej) jest Prezes Rady Ministrów. W latach 1917-1921 szefa rządu oficjalnie określano jako Prezydenta Ministrów.
Zgodnie z obowiązującą Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 roku Prezesem Rady Ministrów jest osoba powołana przez Prezydenta Rzeczypospolitej w trybie art. 154 ust. 1 zd. 2, art. 154 ust. 3 zd. 2 lub art. 155 ust. 1 zd. 1 Konstytucji RP (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483), która sprawuje obowiązki do czasu powołania nowego Prezesa Rady Ministrów w przepisanym trybie.
[edytuj] Lista polskich premierów na przestrzeni lat
W III Rzeczypospolitej obowiązywały trzy akty rangi konstytucyjnej regulujące procedurę wyłaniania nowego rządu:
- od 7 IV 1989 do 7 XII 1992 Konstytucja PRL z 1952 (od 31 XII 1989 jako Konstytucja RP) w wersji po noweli kwietniowej, wedle której proces powołania nowego rządu oparty był na stosownych uchwałach Sejmu (podejmowanych samoistnie bądź na wniosek Prezydenta RP) w sprawie odwołania urzędującego Prezesa Rady Ministrów z jednoczesnym powołaniem nowego Prezesa Rady Ministrów z misją składania wniosków co do składu Rady Ministrów. Do wyłącznej kompetencji Sejmu należało dymisjonowanie urzędującego rządu i jednoczesne powierzanie mu dalszego sprawowania obowiązków do czasu wyłonienia nowego składu Rady Ministrów. Misja kompletowania składu nowego premiera kończyła się z chwilą podjęcia przez Sejm uchwały wyrażającej nowemu gabinetowi wotum zaufania w składzie przedstawionym przez premiera. Uchwały te publikowane w Monitorze Polskim wchodziły w życie z chwilą ich podjęcia. Poszczególni ministrowie byli odwoływani uchwałami Sejmu.
- Nowo powołany Prezes Rady Ministrów do czasu skompletowania własnego składu Rady Ministrów stał na czele dotychczasowej Rady Ministrów.
- od 17 X 1997 Konstytucja RP reguluje proces powołania rządu w tzw. systemie trzech kroków oraz konstruktywnym wotum nieufności. Do powołania nowej Rady Ministrów niezbędne jest postanowienie Prezydenta RP. Wotum zaufania udzielane jest przez Sejm i jest warunkiem niezbędnym do dalszego sprawowania władzy przez Radę Ministrów.
[edytuj] Długość urzędowania premierów w III RP
Stan na 17 lipca 2008 roku
- Jerzy Buzek (AWS) 1449 dni (4 lata)
- Leszek Miller (SLD) 926 dni (2 lata i 6 miesięcy)
- Włodzimierz Cimoszewicz (SLD) 632 dni (1 rok i 9 miesięcy)
- Marek Belka (SLD) (dwa kolejne gabinety) 547 dni (1 rok i 6 miesięcy)
- Waldemar Pawlak (PSL) (dwa gabinety) 531 dni (1 rok i 5 miesięcy)
- Tadeusz Mazowiecki 498 dni (1 rok i 4 miesiące)
- Jarosław Kaczyński (PiS) 490 dni (1 rok i 4 miesiące)
- Hanna Suchocka 471 dni (1 rok i 3 miesiące)
- Jan Krzysztof Bielecki 345 dni (11 miesięcy)
- Józef Oleksy (SLD) 337 dni (11 miesięcy)
- Kazimierz Marcinkiewicz (PiS) 256 dni (8 miesięcy)
- Donald Tusk (PO) 244 dni+ (8 miesięcy+)
- Jan Olszewski (PC) 165 dni (6 miesięcy)
[edytuj] Żyjący Premierzy
- Edward Babiuch
- Wojciech Jaruzelski
- Zbigniew Messner
- Mieczysław F. Rakowski
- Czesław Kiszczak
- Tadeusz Mazowiecki
- Jan Krzysztof Bielecki (obecnie Prezes Zarządu PEKAO S.A.)
- Jan Olszewski (obecnie doradca Prezydenta RP)
- Waldemar Pawlak (obecnie Wicepremier, Minister Gospodarki, poseł i szef PSL)
- Hanna Suchocka (obecnie ambasador RP przy Watykanie)
- Józef Oleksy
- Włodzimierz Cimoszewicz (obecnie senator niezależny)
- Jerzy Buzek (obecnie eurodeputowany PO)
- Leszek Miller
- Marek Belka
- Kazimierz Marcinkiewicz
- Jarosław Kaczyński (obecnie poseł i szef PiS)
- Donald Tusk
Przypisy
- ↑ Tego dnia złożył dymisję, ale prezesem Rządu Narodowego był formalnie do 25 września 1831 r.
- ↑ 2,0 2,1 wódz naczelny z pełnią władzy cywilnej.
- ↑ 3,0 3,1 Nie zdołał sformować gabinetu.
- ↑ Desygnacja aktem prezydenta lub uchwałą Sejmu RP.
- ↑ Objęcie urzędu - pierwszy dzień urzędowania - zaprzysiężenie.
- ↑ Złożenie urzędu - ostatni dzień urzędowania.
- ↑ akt desygnowania na Prezesa Rady Ministrów podpisany przez Prezydenta PRL Jaruzelskiego i przedstawiony Sejmowi PRL do zatwierdzenia na mocy art. 32f ust. 1 pkt 6 Konstytucji PRL
- ↑ uchwała Sejmu PRL powołująca na urząd Prezesa Rady Ministrów
- ↑ jako nowo mianowany Prezes Rady Ministrów do czasu zgłoszenia wniosków co do składu własnej Rady Ministrów i ich zaakceptowania uchwałą Sejmu PRL kieruje Radą Ministrów w dotychczasowym składzie osobowym t.j. gabinetem M. Rakowskiego
- ↑ uchwała Sejmu PRL wyrażająca wotum zaufania dla rządu w składzie zaproponowanym przez premiera Mazowieckiego
- ↑ Prezes Rady Ministrów podał się do dymisji
- ↑ Uchwała Sejmu odwołująca rząd i powierzająca mu pełnienie obowiązków do czasu powołania nowego rządu
- ↑ rząd pełnił obowiązki bez premiera Mazowieckiego do czasu powołania rządu Bieleckiego 12 I 1991
- ↑ Kandydat, któremu Prezydent RP Lech Wałęsa powierzył misję tworzenia rządu; kilka tygodni później Olszewski zrezygnował nie godząc się z polityką Wałęsy i jego współpracowników
- ↑ uchwała Sejmu udzielająca wotum zaufania i powołująca nowy składu Rady Ministrów
- ↑ Uchwała Sejmu RP z dnia 5 grudnia 1991 r. w sprawie przyjęcia ustąpienia Rządu. (MP z 1991 r. Nr 45, poz. 313), uchwała przyjmująca ustąpienie rządu Bieleckiego i powierzająca mu pełnienie obowiązków do czasu powołania nowego składu Rady Ministrów.
- ↑ Kandydat, któremu Prezydent RP Lech Wałęsa 8 XI 1991 powierzył misję tworzenia rządu; 13 XI 1991 Geremek zrezygnował (Antoni Dudek, Historia polityczna Polski 1989-2005, Kraków 2007, s. 178)
- ↑ Uchwała Sejmu RP z dnia 6 grudnia 1991 r. w sprawie powołania Prezesa Rady Ministrów. (MP z 1991 r. Nr 45, poz. 315), uchwała powołująca Jana Olszewskiego (w trybie art. 32f ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 37 ust. 1 Konstytucji RP) na stanowisko Prezesa Rady Ministrów z misją przedstawienia składu nowej Rady Ministrów.
- ↑ Uchwała Sejmu z dnia 5 czerwca 1992 r. w sprawie odwołania Rady Ministrów. (MP z 1992 r. Nr 17, poz. 125), w trybie art. 32f ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 37 ust. 1 Konstytucji RP o odwołaniu Jana Olszewskiego z urzędu Prezesa Rady Ministrów i powierzeniu mu sprawowania obowiązków do czasu powołania następcy.
- ↑ Powołany uchwałą Sejmu RP z dnia 5 czerwca 1992 r. w sprawie powołania Prezesa Rady Ministrów. (MP z 1992 r. Nr 17, poz. 126), na Prezesa Rady Ministrów z misją przedstawienia Sejmowi RP składu Rady Ministrów (tryb art. 32f ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 37 ust. 1 Konstytucji RP).
- ↑ 21,0 21,1 21,2 21,3 21,4 Prezes RM zrezygnował z urzędu w trybie art. 162 ust. 2 pkt 3 Konstytucji RP.
- ↑ Uchwała Sejmu RP z dnia 10 lipca 1992 r. (MP z 1992 r. Nr 23, poz. 166), uchwała odwołująca Prezesa Rady Ministrów i powierzająca mu sprawowanie obowiązków od czasu powołania następcy (tryb art. 32f ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 37 ust. 1 Konstytucji RP).
- ↑ Powołana Uchwałą Sejmu RP z dnia 10 l
|