|
narzędzia |
Pontifex Maximus
Pontifex Maximus (łac. pontifex, -icis = kapłan, maximus,-a,-um = najwyższy) – najwyższy w hierarchii kapłan w starożytnym Rzymie, przełożony kolegium kapłańskiego, tzw. pontyfików.
Od 12 roku p.n.e. do 379 roku n.e. tytuł Pontifex Maximus dzierżył każdy kolejny cesarz. Cesarze pełnili swą sakralną funkcję podczas licznych świąt pogańskich. Tytuł ten wskazywał także na opiekuńczą funkcję cesarza w stosunku do wszystkich religii w cesarstwie. Cesarz mógł więc ustanawiać kapłanów i kalendarz świąt wszystkich religii cesarstwa. Z tytułu tego oficjalnie zrezygnował w 379 roku cesarz Teodozjusz I Wielki wraz z uznaniem chrześcijaństwa za jedyną religię państwową. Nie oznacza to jednak, iż od tego czasu cesarze zrezygnowali z interwencji w sprawy kościelne. Od VI w. za sprawą Grzegorza Wielkiego "Pontifex Maximus" wszedł do oficjalnej tytulatury papieży. Grzegorz chciał w ten sposób podkreślić nadrzędne stanowisko biskupów Rzymu. [edytuj] Lista najwyższych kapłanów
Prosimy, zapoznaj się najpierw z zasadami oraz zaleceniami edytowania Wikipedii.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||