|
|
|
|
Poczta polowa
Poczta polowa to poczta, najczęściej wojskowa, zapewniająca w czasie wojny jednostkom wojskowym i żołnierzom wymianę korespondencji z przełożonym, ludnością cywilną i między żołnierzami. W warunkach konspiracji to poczta działająca poza oficjalnym obiegiem pocztowym. W okresie PRL swoją pocztę polową posiadała Solidarność. Wydawała własne znaczki. Poczta polowa jest także organizowana na zlotach i obozach harcerskich. Do poczty polowej nie zalicza się niezorganizowanego przekazywania przesyłek, oraz niekontrolowanej korespondencji więziennej – grypsów. W warunkach bojowych obowiązuje cenzura oraz jawność korespondencji, ale od żołnierzy nie są pobierane opłaty. W konspiracji przeważnie opłata ogranicza się do dobrowolnych datków, czasem w naturze. Także listy mogą być pisane w dowolnej formie. Np. na zwykłych kartkach bez kopert. W razie potrzeby, szczególnie działając w warunkach konspiracji, przy przekazywaniu korespondencji posługuje się metodami nielegalnymi np. przemytem przez linię frontu. Poczta polowa posiada swoje pieczęcie czasem z kodem poczty (jednostki wojskowej) zamiast adresu. Bardzo rzadko wydaje własne znaczki, często ograniczając się do samych nadruków. Poczty działające w konspiracji wydają znaczki o silnym wydźwięku patriotycznym, narodowym, lub popierającym głoszone idee, stając się częścią propagandy. Najbardziej znaną, polską pocztą polową jest Harcerska Poczta Polowa z powstania warszawskiego.
[edytuj] Polskie poczty polowe[edytuj] Związane z Harcerstwem
[edytuj] Wojskowe II wojna światowa[edytuj] Związane z Solidarnością
[edytuj] Zobacz teżProsimy, zapoznaj się najpierw z zasadami oraz zaleceniami edytowania Wikipedii. |
