|
|
narzędzia |
Pioneer 3
Pioneer 3 miał być pierwszym statkiem, który opuścił ziemskie pole grawitacyjne. Planowano, że minie Księżyca, wejdzie na orbitę okołosłoneczną, zbada pasy radiacyjne i sprawdzi działanie spustów aparatów fotograficznych. Misja nie powiodła się w całości - statek osiągnął jedynie trajektorię balistyczną, z wysokością maksymalną 102 360 km. Częściowo wykonał powierzone mu pomiary naukowe. Spłonął wchodząc w atmosferę Ziemi nad Afryką (16,4° N; 18,6° E), 7 grudnia, około godziny 19:51. Statek przesyłał dane telemetryczne w ciągu 25 godzin z lotu trwającego 38 godzin i 6 minut. Był czwartą z rzędu nieudaną misją serii Pioneer.
[edytuj] Opis misjiPlan misji zakładał, że sonda minie Księżyc po 33,75 godziny lotu i wejdzie na orbitę okołosłoneczną. Jednakże źle dobrana ilość paliwa spowodowała wyłączenie się pierwszego stopnia rakiety o 3,7 sek. za wcześnie - statek otrzymał przyspieszenie za małe do wydostania się z ziemskiego pola grawitacyjnego. Ponadto, kąt wyjścia wynosił ok. 71°, zamiast 68°. Przed upadkiem na Ziemię, statek wzniósł się na wys. 102 360 km. Wejście w atmosferę nastąpiło 7 grudnia (19:51 UTC), a miejsce upadku określają współrzędne: 16,4° N; 18,6° E. Próbnik nadawał przez ok. 25 h z podróży trwającej 38 h i 6 min. Niedobór 13 h był spowodowany lokalizacją stacji śledzenia, która w tym czasie nie była widoczna dla statku. Dane zwrócone przez statek wskazywały, że przez większość czasu temperatura wewnątrz statku wynosiła ok. 43°C. Dane liczników promieniowania miały istotną wartość naukową, gdyż wskazywały istnienie dwóch oddzielnych pasów radiacyjnych. [edytuj] Budowa i działaniePioneer 3 i Pioneer 4 były bliźniaczymi konstrukcjami. Satelita ważył 5,87 kg. Miał kształt stożka o wysokości 0,58 m i średnicy 0,28 m. Był wykonany z pozłacanego włókna szklanego, które zapewniało przewodność elektryczną kadłuba. Pomalowany był w pasy, dla regulacji temperatury. Zasilanie odbywało się z baterii rtęciowej. Antenę stanowił kadłub statku wraz z cienkim bolcem umieszczonym na jego szczycie. W środku podstawy sondy umieszczono mechanizm spustowy dla niezamontowanych czujnik fotoelektryczny. Miał on zadziałać, gdy sonda byłaby ok. 30 000 km od Księżyca. Mechanizm derotacji składał się z dwóch 7-gramowych ciężarków umieszczonych na 150 cm lince (zwiniętej). Hydrauliczny czasomierz wyzwalał szpulę po 10 godz. od startu. Linki odwijały się i nadawały całości ruch obrotowy, który przeciwdziałał dotychczasowym obrotom sondy. Po zwolnieniu obrotów statku, z 400 do 6 obr./min., ciężarki były odrzucane. [edytuj] Ładunek
[edytuj] Linki zewnętrzne Pioneer 0 • Pioneer 1 • Pioneer 2 • Pioneer 3 • Pioneer 4 • Pioneer P-1 • Pioneer P-3(X) • Pioneer 5 • Pioneer P-30(Y) • |
|||||||||||||||||||||||||||||||
