Obrzęk płuc

	Obrzęk płuc
Oedema pulmonum
ICD-10	obrzęk płuc J81 J81 obrzęk płuc ostry J68.1 obrzęk płuc ostry wywołany czynnikami chemicznymi I50.1 obrzęk płuc sercopochodny J68.1obrzęk płuc toksyczny

Obrzęk płuc to stan chorobowy, w trakcie którego w pęcherzykach płucnych zamiast powietrza zaczyna gromadzić się płyn przesiękowy, który utrudnia wymianę gazową w płucach.

Do takiej sytuacji dochodzi najczęściej w przebiegu niewydolności krążenia (tak zwanej lewokomorowej niewydolności serca) ale także w przypadku utrudnienia odpływu krwi z płuc (w przypadku wad serca), jak również w przypadku zaburzeń toksycznych lub przemiany materii w trakcie których dochodzi do uszkodzenia pęcherzyków płucnych (mocznica, zespół nerczycowy).

Najczęstszą jego przyczyną jest skrajnie ciężka zastoinowa niewydolność krążenia, w trakcie której, zgodnie z gradientem ciśnienia, dochodzi do przesiękania płynów z naczyń krwionośnych do światła pęcherzyków płucnych.

W leczeniu stosuje się:

tlenoterapię
leki moczopędne
ułożeniowe sposoby zmniejszenia zastoju krwi w płucach (pozycja siedząca, opaski uciskowe, w dawnych czasach upust krwi)
morfinę
leki rozszerzające naczynia krwionośne (pozorne zmniejszenie ilości krwi krążącej, wskutek przemieszczenia jej do łożyska naczyniowego obwodowego)
glikozydy naparstnicy (wzmacniają siłę skurczu serca - działanie inotropowe dodatnie)
intubacja z sztuczną wentylacją z użyciem dodatniego ciśnienia końcowo - wydechowego (PEEP).