OIRT

Organisation Internationale de Radiodiffusion et de Télévision. Założone w 1946 roku zrzeszenie radiofonii i telewizji Europy Wschodniej, którego głównym celem była wymiana programów pomiędzy jego członkami.

Do OIRT należały: Bułgaria, Czechosłowacja, NRD, Finlandia, Węgry, Polska, Rumunia i ZSRR. Od 1950 jego siedziba znajdowała się w Pradze. Finlandia należała równolegle do Europejskiej Unii Nadawców (EBU) – analogicznej organizacji działającej w Europie Zachodniej.

Od 1977 do 1980 OIRT współorganizowała z Telewizją Polską konkurs piosenki w Sopocie, który naśladował w pewnym stopniu Konkurs Eurowizji.

W 1993 roku OIRT połączyła się z EBU.

Jednym z postanowień OIRT było użycie tzw. „niskiego” zakresu (66 – 74 MHz) częstotliwości fal radiowych w paśmie UKF, w przeciwieństwie do „wysokiego” (87,5 – 108 MHz) nazywanego CCIR. Warto tu nadmienić, że pierwsze nadajniki radiofoniczne UKF na terenie Polski, uruchomione w latach 50., pracowały w zakresie górnym (Warszawa – 97,6 MHz uruchomiony 1 października 1954, Katowice (Ruda Śląska/ Będzin) – 89,8 MHz uruchomiony 3 września 1957, Opole – 95 MHz uruchomiony na przełomie 1957 i 1958 r.). Nadajniki te zostały wyłączone około roku 1970^[1][2].

Od dnia 1 stycznia 2000 roku zakres 66 – 74 MHz został zlikwidowany na mocy uchwały Sejmu. Obowiązującym teraz zakresem jest zakres 87,5 – 108 MHz (CCIR).

Przypisy