|
narzędzia |
OśmiotysięcznikOśmiotysięcznik – popularne wśród himalaistów jak również miłośników gór i geografów określenie szczytu, którego wierzchołek wznosi się na ponad 8 tysięcy metrów wysokości ponad poziom morza. Takich szczytów na Ziemi wyróżnia się czternaście – 10 w Himalajach i 4 w Karakorum. Wśród nich wyróżnia się pięć tak zwanych wysokich ośmiotysięczników, czyli Everest, K2, Kanchenjunga, Lhotse i Makalu, mające ponad 8500 metrów (w przypadku Makalu – prawie). Warto zauważyć, że magia 8000 metrów występuje tylko w układzie metrycznym miar. W anglosaskim układzie wysokości szczytów podajemy w stopach i wtedy pojawiają się dwudziesto- i dwudziestopięciotysięczniki. Całą czternastkę ośmiotysięczników nazywa się niezbyt precyzyjnie Koroną Himalajów, prawidłowo Korona Himalajów i Karakorum. Kolejni zdobywcy Korony wymienieni są w odnośnym artykule. Błędną nazwą jest Koroną Gór, która określa najwyższe szczyty górskie wszystkich kontynentów. Na wysokości 8000 metrów ciśnienie atmosferyczne (a co za tym idzie zawartość tlenu w powietrzu) jest prawie trzykrotnie mniejsze niż na poziomie morza. Jest to główna przyczyna, dla której pierwsze wejście człowieka na wierzchołek szczytu ośmiotysięcznego miało miejsce dopiero w 1950 roku (Annapurna). Wcześniej jednak osiągano i przekraczano granicę ośmiu tysięcy metrów, na przykład podczas prób zdobycia Everestu przez wyprawy brytyjskie w latach 20. ubiegłego wieku.
[edytuj] Pierwsze wejścia[edytuj] Zdobywcy wszystkich ośmiotysięczników
Mount Everest – najwyższy ośmiotysiecznik.
[edytuj] Polacy o trzech lub więcej wejściach na ośmiotysięczniki
K2 – drugi co do wielkości ośmiotysięcznik
[edytuj] Linki zewnętrzne
Ośmiotysięczniki - Korona Himalajów i Karakorum
Annapurna • Broad Peak • Czo Oju • Dhaulagiri • Mount Everest • Gaszerbrum I • Gaszerbrum II • K2 • Kanczendzonga • Lhotse • Makalu • Manaslu • Nanga Parbat • Sziszapangma |