Michał Rawita-Witanowski

Tablica w piotrkowskim rynku upamiętniająca działalność Rawity-Witanowskiego

Apteka w Piotrkowie, Rynek Trybunalski 3, niegdyś własność Michała Rawity-Witanowskiego

Michał Rawita-Witanowski herbu Rawicz (ur. 13 września 1858 w Częstochowie, zm. 25 lutego 1943 w Piotrkowie Trybunalskim) – polski regionalista, krajoznawca i historyk, z zawodu farmaceuta. Założyciel wielu lokalnych organizacji kulturalnych. W licznych publikacjach z zakresu historii, archeologii, etnografii i krajoznawstwa opisywał pogranicze Wielkopolski, Małopolski i Mazowsza.

Urodzony w Częstochowie, ukończył gimnazjum w Kielcach. W latach 1880-1884 studiował farmację na Uniwersytecie Warszawskim. Był jednym z redaktorów "Kaliszanina" w końcowym okresie ukazywania się tego czasopisma. W latach 1890-1907 mieszkał w Kłodawie, będąc właścicielem mieszczącej się tam apteki. Założył kłodawskie Koło Macierzy Szkolnej, przy którym działała ochronka dla dzieci i czytelnia książek. W roku 1907 przeniósł się do Piotrkowa Trybunalskiego, kupując mieszczącą się w rynku aptekę. W roku 1908 założył piotrkowski oddział Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego, któremu przewodniczył aż do 1939 roku. Założył piotrkowskie muzeum, powstałe jako Muzeum Krajoznawcze Ziemi Piotrkowskiej (1909), któremu przekazał swoje gromadzone przez wiele lat zbiory. Z jego inspiracji powstała także biblioteka miejska w Piotrkowie.

Pochowany na Starym Cmentarzu w Piotrkowie Trybunalskim: kwatera 11, grób nr 448.

Bibliografia prac Rawity-Witanowskiego, zatytułowana 45 lat działalności na niwie historii regionalnej, została wydana w Łodzi w 1935 roku. Imię Rawity-Witanowskiego noszą ulice w Kole i Kłodawie oraz piotrkowski oddział PTTK.