Krajobraz

Krajobraz – ogół cech przyrodniczych i antropogenicznych wyróżniających określony teren, zespół typowych cech danego terenu.

Wygląd niektórych składników krajobrazu ulega sezonowym zmianom, np. zimą w Polsce teren pokrywa warstwa śniegu, wiosną zieleni się młoda ruń, jesienią złocą się uschnięte liście na drzewach. W zależności od stanu i stopnia zniszczenia rozróżnia się krajobrazy:

• pierwotne, które wykazujÄ… zdolność do samoregulacji, a ich równowaga biologiczna nie jest zachwiana przez czÅ‚owieka (np. anekumeny),
• naturalne, które wykazujÄ… częściowÄ… zdolność do samoregulacji, jednak nie zawierajÄ… istotnych elementów przestrzennych wprowadzonych w wyniku dziaÅ‚alnoÅ›ci czÅ‚owieka,
• kulturowe, które wykazujÄ… zachwianÄ… zdolność samoregulacji i wymagajÄ… ochrony; znajdujÄ… siÄ™ pod wpÅ‚ywem intensywnej dziaÅ‚alnoÅ›ci czÅ‚owieka,
• zdewastowane, które charakteryzujÄ… siÄ™ silnym uprzemysÅ‚owieniem i urbanizacjÄ…, brakiem naturalnych elementów krajobrazu oraz unifikacjÄ… formy (wymagajÄ… dziaÅ‚aÅ„ rekultywacyjnych).

W Polsce i Europie dominują krajobrazy kulturowe, ale coraz więcej obszarów jest zdewastowanych, uległych degradacji.

[edytuj] Krajobraz ekologiczny

W ekologii czasami używa się terminu krajobraz ekologiczny, traktowany jako wyższy poziom organizacji, skupiający różne ekosystemy. Krajobraz ekologiczny - wyodrębniający się obszar o charakterystycznej fizjonomii, zbudowany z powiązanych ze sobą ekosystemów, np. krajobraz wiejski, krajobraz zurbanizowany, krajobraz pojezierny.

Krajobraz ekologiczny traktowany jest jako poziom organizacji, nadrzędny w stosunku do ekosystemu. W zasadzie jest synonimem pojęcia krajobraz.

[edytuj] Zobacz też

• krajobraz naturalny
• krajobraz kulturowy
• ekologia krajobrazu
• Poziomy organizacji żywej materii