Kod

Kod łac., ciąg składników sygnału (kombinacji sygnałów elementarnych, np. kropek i kresek, impulsów prądu, symboli) oraz reguła ich przyporządkowania składnikom wiadomości (np. znakom pisma); w niektórych zastosowaniach, gł. przy przesyłaniu informacji podlegających utajnieniu, zw. szyfrem; k. są stosowane m.in. w telegrafii, w technice cyfrowej; np. k. binarny, k. ASCII, k. sygnałowy. W semiotyce kod to system znaków. Wyróżnia się m.in. kody otwarte i zamknięte.

W teorii informacji kod to reguła, według której informacjom cyfrowym k-wymiarowym zwanym też informacjami pierwotnymi (źródłowymi) lub ciągami informacyjnymi złożonymi z informcji elementarnych x_ij,j = 1,2...k przyporządkowane są ciągi kodowe n-wymiarowe czyli sygnały złożone z n sygnałów elementarnych przy czym n > k

Przykłady kodów:

• Kod Morse'a
• Kod Baudot
• Kod Huffmana, tj. optymalny (najkrótszy) kod prefiksowy otrzymany za pomocą algorytmu Huffmana
• kod ASCII przypisujący 7 bitowej liczbie (128 kombinacji) znaki pisarskie
• kod kreskowy
• kod binarny i kod Graya
• kod pocztowy
• kod Q
• Unicode
• kody biblijne
• kod samochodowy
• kod samolotowy
• kod językowy
• kod bajtowy
• kod genetyczny
• kod splotowy
• kod Hamminga

W informatyce wyróżnia się kod źródłowy i kod wynikowy. W telekomunikacji wyróżnia się kodowanie liniowe.

W przypadku zabezpieczania nadawanego sygnału przed błędami podczas transmisji, można mówić o kodach korekcyjnych albo o kodach detekcyjnych.

[edytuj] Zobacz też

Zobacz kategorię na Wikimedia Commons:
Kody

• szyfr
• geokodowanie
• nierówność Krafta-McMillana