Koń westfalski

Koń westfalski - niemiecka gorącokrwista rasa konia domowego pochodząca z Westfalii z połączenia konia trakeńskiego, hanowerskiego i konia pełnej krwi angielskiej.

Rasa charakteryzuje się wysokością w kłębie sięgającą ok. 165-175 cm, proporcjonalną budową ciała, długą szyją, wyraźnie zaznaczonym kłębem, długim grzbietem oraz dobrze umięśnionymi tylnymi kończynami. Głowa koni westfalskich jest sucha, średniej wielkości i zazwyczaj o prostym profilu.

Jest to jedna z ras osiągających najlepsze wyniki w jeździectwie. Zwierzęta te wykorzystywane są również w innych sportach takich jak skoki, ujeżdżanie czy WKKW oraz w celach rekreacyjnych.

[edytuj] Historia

Tradycja hodowli koni w Westfalii sięga czasów starożytnych kiedy hodowano tam konie do jazdy wierzchem i zaprzęgiem. Nadreńsko-westfalska hodowla koni zimnokrwistych istniała tam do czasów II wojny światowej. Po wojnie zaczęto hodować konie gorącokrwiste. W Warendorf (land Münster) od 1826 r. znajduje się stado ogierów, w którym dawniej hodowano konie przeznaczone dla kawalerii.