Karol VIII Knutsson Bonde

Karol VIII Knutsson Bonde (1408/1409-1470) – król szwedzki w latach 1438-1440, 1448-1457, 1464-1465, 1467-1470, król norweski w latach 1449-1450.

Syn Kanuta Bonde. W latach 1439-1441 był regentem, po śmierci Krzysztofa (1448) został obrany królem. Z powodu wewnętrznych zamieszek zmuszony był dwukrotnie do abdykacji (w 1457 i 1465). Panowanie jego wypełniły nieustanne walki z Danią i jej stronnikami wśród arystokracji szwedzkiej. Przez krótki czas (1449-1450) był królem norweskim.

W latach 1457-1464 schronił się w prowadzącej wojnę z zakonem krzyżackim Polsce. W zamian za 15 tys. marek pruskich otrzymał w zastaw od Kazimierza Jagiellończyka ziemię pucką (980 km²). Państewko puckie istniało formalnie do 1460, kiedy to Puck zdobyli Krzyżacy. Później król znalazł schronienie w Gdańsku.