Kaolin

Kaolin, glinka porcelanowa – skała osadowa zawierająca w swym składzie głównie kaolinit, a także m.in. kwarc i mikę. Nazwa skały pochodzi od chińskiej góry Kao-ling, skąd rzekomo pierwszy raz wydobyto kaolin.

Kaolin powstaje na skutek wietrzenia skał magmowych, metamorficznych i osadowych. Jest "tłusty" w dotyku. Barwa – biała, szara, żółtawa do brunatnej lub błękitnawa.

Na świecie bogate złoża kaolinu znajdują się m.in. w Chinach, USA, Rosji, Japonii, we Francji, Niemczech i Polsce.

Kaolin stosowany jest w ceramice (dodawany przy produkcji dachówek), przemyśle chemicznym i papierniczym. Służy też do wytwarzania form odlewniczych w poligrafii fleksograficznej. Typowa mieszanka to kaolin/gips/talk/dekstryna kasztanowa w proporcji 10/7/1/0,5. Rozrabianie wodą do uzyskania konsystencji miękkiej plasteliny. Temperatura suszenia do 130 °C.