|
|
|
|
Kalendarium powstania warszawskiego - 3 sierpnia
[edytuj] 3 sierpnia, czwartek
Niemcy wprowadzili do walki przeciwko powstańcom lotnictwo bombowe, głównie bombowce nurkujące Junkers Ju 87 (tzw. "sztukasy"), które od tego dnia systematycznie bombardowały Warszawę. Kompania por. Zbigniewa Bryma z batalionu "Chrobry II" zdobyła Dworzec Pocztowy (skrzyżowanie ulicy Żelaznej i Alej Jerozolimskich). Pozostawał on w rękach polskich do końca powstania. Powstańcy zdobyli też Pałac Blanka (biorąc do niewoli 22 SA-manów), Arsenał i Pałac Mostowskich. Biuro Informacji i Propagandy Komendy Głównej AK uruchomiło w Śródmieściu sześć patroli megafonowych, nadających audycje informacyjne, wiersze i piosenki. 
Na Pradze, w związku z niepowodzeniem akcji powstańczej, oddziały dokonały demobilizacji i rozproszyły się pomiędzy ludność cywilną. Część powstańców przeprawiła się w następnych dniach na Dolny Mokotów. Tego dnia w walkach przy ul. Gęsiej zginął 21-letni porucznik, podharcmistrz Andrzej Długoszowski z kompanii "Rudy". Wraz z nim poległ w tym rejonie również ppor. Tadeusz Tyczyński. W Szpitalu Maltańskim z ran odniesionych dzień wcześniej zmarł Julian Piasecki – major dyplomowany, inżynier, wiceminister komunikacji. Oddziały niemieckie zaczęły wykorzystywać polską ludność jako "żywe tarcze", prowadząc ją przed czołgami. Z dziennika bojowego 9. Armii niemieckiej: Na odcinku Wisły sytuacja na przedmościu Magnuszew robi się groźna. Duża część Warszawy jest w rękach powstańców: zaczęli oni budować barykady. 3 sierpnia odbyła się pierwsza rozmowa premiera Mikołajczyka ze Stalinem. Mikołajczyk oznajmił Stalinowi, że "Warszawa będzie wolna lada dzień"[1] i zaapelował o pomoc militarną. Stalin obiecał wydanie polecenia o pomocy powstańcom w Warszawie, jednak deklaracje te pozostały w sferze obietnic - w tej samej rozmowie stwierdził iż "nie pozwoli na jakąkolwiek akcję poza naszą linią"[2], odnosząc się do propozycji Mikołajczyka udzielenia wsparcia oddziałom AK w postaci zrzutów broni. Stalin w tej sprawie skierował Mikołajczyka do PKWN. Jednocześnie Stalin wyraził swoje lekceważenie odnośnie polskich oddziałów mówiąc iż "Cóż to jest ta wasza Armia Krajowa ? (...) to są drobne oddziałki partyzanckie, a nie regularna siła zbrojna !"[3], stwierdził też że żołnierze AK "nie walczą z Niemcami, tylko kryją się po lasach - nie są oni w stanie zrobić nic innego "[4]. Mikołajczyk odrzucił propozycję Linii Curzona jako nowej granicy wschodniej Polski, jako sprzeczną z polską racją stanu, jednocześnie Stalin uzależniał wszelkie dalsze dyskusje odnośnie granic bezwarunkowym uznaniem Linii Curzona. Mikołajczyk zapytał także dlaczego Polacy mają stracić połowę kraju w wyniku uznania nowych granic proponowanych przez Stalina, na co uzyskał odpowiedź iż przed 1914 rokiem Polska była częścią Rosji, a teraz jest mowa o jej niepodległości[5], uznając dalszą dyskusję na ten temat za bezcelową. PKWN-owi w sprawie nowego polskiego rządu Mikołajczyk zaproponował podział tek w proporcji 6:1 poprzez wprowadzenie do rządu emigracyjnego PPR jako piątej partii. Oddziały radzieckie opuściły Wołomin. [edytuj] Zdjęcia z 3 sierpnia
Przypisy
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
.jpg)
