|
narzędziaW innych językach
|
Kalcyt
Kalcyt – minerał z gromady węglanów. Bardzo rozpowszechniony minerał skałotwórczy. Nazwa pochodzi od gr. chalix = wapno oraz łac. calx (calcis) = wapno; i nawiązuje do tradycyjnego zastosowania tego minerału.
[edytuj] WłaściwościTworzy kryształy izomeryczne, tabliczkowe, słupkowe, igiełkowe. Często wykształca bliźniaki oraz zrosty wielokrotne. Odznacza się bogactwem postaci – znanych jest ponad 2000 form jego kryształów i kombinacji. Najczęściej przyjmuje postać romboedrów i skalenoedrów. Pospolity minerał utworów hydrotermalnych. Często tworzy naskorupienia, naloty, żyły. Jest izostrukturalny z magnezytem, rodochrozytem, syderytem. Jest kruchy, przezroczysty, często zawiera domieszki: manganu – manganokalcyt; żelaza i magnezu – kalcyt magnezowy; strontu – stroncjokalcyt; baru i kobaltu – kobaltokalcyt; ołowiu – plumbokalcyt. W czystych kryształach kalcytu (szpat islandzki) można zaobserwować zjawisko podwójnego załamania światła. Szereg izomorficzny kalcytu: magnezyt MgCO3, sferokobaltyn CoCO3, smitsonit ZnCO3, syderyt FeCO3, rodochrozyt MnCO3 i kalcyt. Tworzy trzy polimorfy: kalcyt, aragonit (rombowy) i vateryt (heksagonalny). [edytuj] Galeria[edytuj] WystępowanieKalcyt stanowi powszechny składnik skałotwórczy . Kryształy kalcytu przybierają bardzo różne postacie i są elementem wielu różnych skał – wapienie, marmury, nacieki jaskiniowe (stalaktyty, stalagmity i stalagnaty), oolity. Miejsca występowania to głównie: Wielka Brytania – Cumbria, Kornwalia, Islandia, Niemcy, USA, Czechy. W Polsce – występuje na Wyżynie Śląskiej i Krakowsko – Wieluńskiej, w Pieninach, Tatrach, na Górnym i Dolnym Śląsku. [edytuj] ZastosowanieKalcyt stosowany jest w
Jest też ceniony i poszukiwany przez kolekcjonerów. [edytuj] Zobacz też |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||