|
|
narzędzia |
Jerzy Kawalerowicz
Jerzy Kawalerowicz (ur. 19 stycznia 1922 w Gwoźdźcu koło Kołomyi na Ukrainie, zm. 27 grudnia 2007 w Warszawie), polski reżyser i scenarzysta ormiańskiego pochodzenia[1].
[edytuj] Życie[edytuj] MłodośćUrodził się i wychował na południowych kresach Rzeczpospolitej, w obecnej Ukrainie. Był synem kierownika urzędu pocztowego, który pracował też jako zarządca majątku ziemskiego. Według tradycji rodzinnej, ojciec jego był z pochodzenia Ormianinem i kilka pokoleń wcześniej nazwisko rodziny brzmiało Kavalarian. Po wojnie, w latach 1946–1949 Jerzy Kawalerowicz studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie i Instytucie Filmowym. Karierę filmową zaczynał jako asystent reżysera przy filmie Wandy Jakubowskiej Ostatni etap (1948). [edytuj] Przedstawiciel polskiej szkoły filmowejStworzył szereg filmów, które wywołały rozgłos na całym świecie. Swoimi filmami współtworzył zjawisko określane jako polska szkoła filmowa. Otrzymał za nie najważniejsze nagrody filmowe - m.in. Nagrodę Specjalną w Cannes i nominację do Oscara. [edytuj] Kierownik artystyczny "KADRu"Od 1955 kierował Zespołem Filmowym "Kadr", obecnie Studio Filmowe Kadr. Jako kierownik artystyczny tego zespołu realizatorów filmowych, wyprodukował około stu filmów najwybitniejszych polskich reżyserów: Andrzeja Munka, Andrzeja Wajdy (m.in. Popiół i Diament}, Jerzego Antczaka (m.in. Noce i Dnie), Kazimierza Kutza (m.in. Nikt nie woła), Janusza Morgensterna (m.in. Do widzenia do jutra), Tadeusza Konwickiego (m.in. Ostatni dzień lata, reż. razem z Janem Łomnickim), Juliusza Machulskiego (m.in.Vabank). [edytuj] Pierwszy prezes SFPBył współzałożycielem i pierwszym prezesem Stowarzyszenia Filmowców Polskich. Funkcję tą sprawował przez wiele kadencji, w trudnych dla kinematografii latach konfliktów z ówczesną komunistyczną administracją Polski. [edytuj] Wykładowca i działacz społecznyOd 1980 był wykładowcą PWSFTViT. W latach 1954–1990 był członkiem PZPR, w latach 1985–1989 sprawował mandat posła na Sejm IX kadencji. Został uhonorowany doktoratem honoris causa Uniwersytetu Sorbona II w Paryżu, 1998 i PWSFTViT w Łodzi w 2001. [edytuj] Ostatnie tygodnie życia, śmierć i pogrzebCztery tygodnie przed śmiercią doznał wylewu[2], zapadł w śpiączkę. Zmarł nie odzyskując przytomności w wieku 85 lat[3]. 7 stycznia 2008 roku w Alei Zasłużonych Cmentarza Wojskowego na Powązkach została złożona urna z prochami Jerzego Kawalerowicza. W ostatniej drodze artyście towarzyszyła rodzina, przyjaciele, współpracownicy oraz liczni wielbiciele talentu reżysera, m.in. prezydent Warszawy Hanna Gronkiewicz-Waltz, minister kultury Bogdan Zdrojewski, reżyserzy Andrzej Wajda, Juliusz Machulski, Andrzej Żuławski; aktorzy Barbara Brylska, Michał Bajor i Jerzy Zelnik. [edytuj] Filmografia
[edytuj] Bibliografia
Przypisy
[edytuj] Linki zewnętrzneJerzy Kawalerowicz w bazie filmweb.pl |
|||||||||||||
