|
|
Janne Ahonen
Janne Petteri Ahonen (ur. 11 maja 1977 w Lahti) - fiński skoczek narciarski.
Dwukrotny drużynowy srebrny medalista olimpijski, dwukrotny indywidualny i dwukrotny drużynowy mistrz świata, dwukrotny zdobywca Pucharu Świata, pięciokrotny triumfator Turnieju Czterech Skoczni, zdobywca Pucharu KOP (tzw. Mała Kryształowa Kula), wielokrotny mistrz Finlandii, dwukrotny indywidualny i dwukrotny drużynowy mistrz świata juniorów.
26 marca 2008 roku ogłosił koniec swojej kariery narciarskiej.
9 lipca 2008 r., Ahonen oddał swój ostatni skok w karierze (na odległość 90 m).
[edytuj] Życie prywatne i rodzina
Do niedawna zawodnik był uważany za osobę o "stalowej twarzy", nigdy nie ukazującym emocji. Zmieniło się to podczas Turnieju Czterech Skoczni w sezonie 2007/2008 kiedy podczas zwycięstw zawodnik śmiał się i żartował. Ahonen bierze także udział w wyścigach samochodowych drag racing. Jest uzdolniony plastycznie, zaprojektował logo Turnieju Skandynawskiego[1]. Sam stworzył projekt swojego domu. Lubi ciężki rock oraz filmy akcji. Interesuje się malarstwem. Jego ulubiona potrawa to makaron. Janne Ahonen jest żonaty, ma syna Mico[2]. Jego młodszy o cztery lata brat, Pasi Ahonen, również jest skoczkiem narciarskim[3]. Dotychczas nie osiągnął większych sukcesów, a jego najlepszym wynikiem był start w zawodach pucharu kontynentalnego, w których zajął 7. miejsce.
Debiutował 13 grudnia 1992 roku w niemieckim Ruhpolding, zajmując 56. miejsce. Swój pierwszy konkurs Pucharu Świata Ahonen wygrał 19 grudnia 1993 roku, w Engelbergu, mając zaledwie 16 lat. Wygrał 36 konkursów Pucharu Świata. W całej swojej karierze tylko raz zakończył sezon poza czołową "15". Ahonen w skokach osiągnął wszystko, co tylko można, oprócz złota olimpijskiego. Skakał na nartach firmy Atomic, butach Jalas i w wiązaniach Win Air.
Pierwszy sukces odniósł zwyciężając w Mistrzostwach Świata Juniorów w Harrachovie w sezonie 1992/1993. W tym samym sezonie w klasyfikacji generalnie Pucharze Świata zajął 50. miejsce. Rok później obronił tytuł w Breitenwang. Pierwsze zwycięstwo odniósł w Engelbergu 19 grudnia 1993. Na stałe zadomowił się w światowej czołówce. Jednak jego apogeum nastało w latach 2003-2006. Zdobył dwie kryształowe kule, w mistrzostwach świata zdobył medale wszystkich kolorów, 5 razy wygrał Turniej Czterech Skoczni i dołożył 2 srebrne medale Mistrzostw Świata w Lotach oraz kilkanaście zwycięstw w zawodach Pucharze Świata.Najdłuższy skok oddal na odległość 240 metrów, niestety nie zdołał go ustać. Najdłuższy ustany skok wynosi 239 metrów (Bjoern Einar Romoeren). W sezonie 2006/2007 nastąpiła zniżka formy, Ahonen ani razu nie stanął na podium i uplasował się na dopiero 8. miejscu i klasyfikacji generalnej. Natomiast sezon następny był wielkim powrotem tego zawodnika. 1 stycznia 2008 w Garmisch-Partenkirchen podczas Turnieju Czterech Skoczni w pierwszej serii skokiem na odległość 139 m ustanowił rekord skoczni. W serii finałowej jego wyczyn poprawił Gregor Schlierenzauer (141m), ale Ahonen zajmując w konkursie 2. miejsce po raz 100. stanął na podium w zawodach o Puchar Świata. Porażki te powetował sobie zwyciężając dwa ostatnie konkursy w Bischofshofen i w ogólnej klasyfikacji TCS.
Zdobył tytuły mistrza Finlandii i Skandynawii w 2004 roku.
26 marca 2008 roku Janne Ahonen podjął decyzję o zakończeniu sportowej kariery. Główną przyczyną był brak motywacji do dalszych treningów oraz chęć odejścia z tego sportu w chwale.
9 lipca 2008 w Lahti odbył się pożegnalny konkurs z udziałem Janne Ahonena. Na liście zaproszonych znaleźli się:
Skoczkowie
Sędziowie
Ahonen wygrał, na drugim miejscu uplasował się Adam Małysz, a trzeci był Georg Späth.[4].
[edytuj] Osiągnięcia
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj] Zwycięstwa w konkursach
 Engelberg - 19 grudnia 1993 Garmisch-Partenkirchen - 1 stycznia 1995 Lillehammer - 3 grudnia 1995 Tauplitz/Bad Mitterndorf - 10 lutego 1996 Lahti - 7 marca 1998 Chamonix - 6 grudnia 1998 Harrachov - 19 grudnia 1998- Harrachov - 20 grudnia 1998
- Engelberg - 9 stycznia 1999
 Zakopane - 17 stycznia 1999- Harrachov - 7 lutego 1999
- Villach - 12 grudnia 1999
- Lahti - 4 marca 2000
- Engelberg - 21 grudnia 2002
- Innsbruck - 4 stycznia 2003
- Liberec - 10 stycznia 2004
- Liberec - 11 stycznia 2004
- Willingen - 14 lutego 2004
- Kuusamo - 27 listopada 2004
- Kuusamo - 28 listopada 2004
- Trondheim - 4 grudnia 2004
- Trondheim - 5 grudnia 2004
- Harrachov - 12 grudnia 2004
- Engelberg - 18 grudnia 2004
- Engelberg - 19 grudnia 2004
- Oberstdorf - 29 grudnia 2004
- Garmisch-Partenkirchen - 1 stycznia 2005
- Innsbruck - 3 stycznia 2005
- Willingen - 9 stycznia 2005
- Titisee-Neustadt - 22 stycznia 2005
- Oberstdorf - 29 grudnia 2005
- Bischofshofen - 6 stycznia 2006
- Bischofshofen - 5 stycznia 2008
- Bischofshofen - 6 stycznia 2008
- Harrachov - 20 stycznia 2008
- Kuopio - 4 marca 2008
36 zwycięstw
[edytuj] Miejsca na podium
| Sezon Pucharu Świata |
1. miejsce |
2. miejsce |
3. miejsce |
razem |
|
| 2007/2008 |
4 |
3 |
2 |
9 |
|
| 2006/2007 |
- |
- |
- |
- |
|
| 2005/2006 |
2 |
5 |
2 |
9 |
|
| 2004/2005 |
12 |
3 |
- |
15 |
|
| 2003/2004 |
3 |
5 |
5 |
13 |
|
| 2002/2003 |
2 |
1 |
2 |
5 |
|
| 2001/2002 |
- |
- |
1 |
1 |
|
| 2000/2001 |
- |
4 |
- |
4 |
|
| 1999/2000 |
2 |
8 |
6 |
16 |
|
| 1998/1999 |
6 |
7 |
- |
13 |
|
| 1997/1998 |
1 |
1 |
4 |
6 |
|
| 1996/1997 |
- |
1 |
- |
1 |
|
| 1995/1996 |
2 |
2 |
2 |
6 |
|
| 1994/1995 |
1 |
2 |
3 |
6 |
|
| 1993/1994 |
1 |
- |
- |
1 |
|
| 1992/1993 |
- |
- |
- |
- |
|
| suma |
36 |
42 |
27 |
105 |
|
[edytuj] Miejsca na podium chronologicznie
- Engelberg - 19 grudnia 1993 (1. miejsce)
 Planica - 10 grudnia 1994 (3. miejsce)- Garmisch-Partenkirchen - 1 stycznia 1995 (1. miejsce)
- Engelberg - 14 stycznia 1995 (2. miejsce)
- Engelberg - 15 stycznia 1995 (3. miejsce)
 Sapporo - 21 stycznia 1995 (2. miejsce)- Sapporo - 22 stycznia 1995 (3. miejsce)
- Lillehammer - 3 grudnia 1995 (1. miejsce)
- Planica - 10 grudnia 1995 (3. miejsce)
- Chamonix - 16 grudnia 1995 (2. miejsce)
- Tauplitz/Bad Mitterndorf - 10 lutego 1996 (1. miejsce)
- Tauplitz/Bad Mitterndorf - 11 lutego 1996 (3. miejsce)
- Oslo/Holmenkollen – 17 marca 1996 (2. miejsce)
- Engelberg - 12 stycznia 1997 (2. miejsce)
- Engelberg - 20 grudnia 1997 (3. miejsce)
- Innsbruck - 4 stycznia 1998 (3. miejsce)
- Bischofshofen - 6 stycznia 1998 (3. miejsce)
- Zakopane - 17 stycznia 1998 (2. miejsce)
- Sapporo - 5 lutego 1998 (3. miejsce)
- Lahti - 7 marca 1998 (1. miejsce)
- Lillehammer - 28 listopada 1998 (2. miejsce)
- Lillehammer - 29 listopada 1998 (2. miejsce)
- Chamonix - 5 grudnia 1998 (2. miejsce)
- Chamonix - 6 grudnia 1998 (1. miejsce)
- Harrachov - 19 grudnia 1998 (1. miejsce)
- Harrachov - 20 grudnia 1998 (1. miejsce)
- Garmisch-Partenkirchen - 1 stycznia 1999 (2. miejsce)
- Innsbruck - 3 stycznia 1999 (2. miejsce)
- Bischofshofen - 6 stycznia 1999 (2. miejsce)
- Engelberg - 9 stycznia 1999 (1. miejsce)
- Zakopane - 16 stycznia 1999 (2. miejsce)
- Zakopane - 17 stycznia 1999 (1. miejsce)
- Harrachov - 7 lutego 1999 (1. miejsce)
- Villach - 12 grudnia 1999 (1. miejsce)
- Zakopane - 18 grudnia 1999 (2. miejsce)
- Zakopane - 19 grudnia 1999 (2. miejsce)
- Garmisch-Partenkirchen - 1 stycznia 2000 (3. miejsce)
- Innsbruck - 3 stycznia 2000 (3. miejsce)
- Bischofshofen - 6 stycznia 2000 (2. miejsce)
- Engelberg - 8 stycznia 2000 (2. miejsce)
- Engelberg - 9 stycznia 2000 (3. miejsce)
- Sapporo - 22 stycznia 2000 (2. miejsce)
- Willingen - 5 lutego 2000 (2. miejsce)
- Willingen - 6 lutego 2000 (3. miejsce)
- Lahti - 4 marca 2000 (1. miejsce)
- Lahti - 5 marca 2000 (2. miejsce)
- Trondheim - 10 marca 2000 (3. miejsce)
- Oslo/Holmenkollen – 12 marca 2000 (3. miejsce)
- Planica - 19 marca 2000 (2. miejsce)
- Kuopio - 3 grudnia 2000 (2. miejsce)
- Innsbruck - 4 stycznia 2001 (2. miejsce)
- Bischofshofen - 6 stycznia 2001 (2. miejsce)
- Harrachov - 13 stycznia 2001 (2. miejsce)
 Falun – 13 marca 2002 (3. miejsce)- Kuusamo - 29 listopada 2002 (3. miejsce)
- Kuusamo - 30 listopada 2002 (2. miejsce)
- Engelberg - 21 grudnia 2002 (1. miejsce)
- Oberstdorf - 29 grudnia 2002 (3. miejsce)
- Innsbruck - 4 stycznia 2003 (1. miejsce)
- Trondheim - 6 grudnia 2003 (2. miejsce)
- Titisee-Neustadt – 14 grudnia 2003 (3. miejsce)
- Engelberg - 20 grudnia 2003 (2. miejsce)
- Innsbruck - 4 stycznia 2004 (3. miejsce)
- Bischofshofen - 6 stycznia 2004 (3. miejsce)
- Liberec - 10 stycznia 2004 (1. miejsce)
- Liberec - 11 stycznia 2004 (1. miejsce)
- Hakuba - 23 stycznia 2004 (2. miejsce)
- Sapporo - 24 stycznia 2004 (2. miejsce)
- Sapporo - 25 stycznia 2004 (3. miejsce)
- Oberstdorf - 7 lutego 2004 (2. miejsce)
- Willingen - 14 lutego 2004 (1. miejsce)
- Lahti - 7 marca 2004 (3. miejsce)
- Kuusamo - 27 listopada 2004 (1. miejsce)
- Kuusamo - 28 listopada 2004 (1. miejsce)
- Trondheim - 4 grudnia 2004 (1. miejsce)
- Trondheim - 5 grudnia 2004 (1. miejsce)
- Harrachov - 11 grudnia 2004 (2. miejsce)
- Harrachov - 12 grudnia 2004 (1. miejsce)
- Engelberg - 18 grudnia 2004 (1. miejsce)
- Engelberg - 19 grudnia 2004 (1. miejsce)
- Oberstdorf - 29 grudnia 2004 (1. miejsce)
- Garmisch-Partenkirchen - 1 stycznia 2005 (1. miejsce)
- Innsbruck - 3 stycznia 2005 (1. miejsce)
- Bischofshofen - 6 stycznia 2005 (2. miejsce)
- Willingen - 9 stycznia 2005 (1. miejsce)
- Titisee-Neustadt - 22 stycznia 2005 (1. miejsce)
- Zakopane - 30 stycznia 2005 (2. miejsce)
- Kuusamo - 26 listopada 2005 (2. miejsce)
- Kuusamo - 26 listopada 2005 (2. miejsce)
- Harrachov - 10 grudnia 2005 (3. miejsce)
- Harrachov - 11 grudnia 2005 (2. miejsce)
- Oberstdorf - 29 grudnia 2005 (1. miejsce)
- Garmisch-Partenkirchen - 1 stycznia 2006 (2. miejsce)
- Bischofshofen - 6 stycznia 2006 (1. miejsce)
- Zakopane - 28 stycznia 2006 (3. miejsce)
- Zakopane - 29 stycznia 2006 (2. miejsce)
- Villach - 13 grudnia 2007 (2. miejsce)
- Villach - 14 grudnia 2007 (3.miejsce)
- Oberstdorf - 30 grudnia 2007 (3. miejsce)
- Garmisch-Partenkirchen - 1 stycznia 2008 (2. miejsce)
- Bischofshofen - 5 stycznia 2008 (1. miejsce)
- Bischofshofen - 6 stycznia 2008 (1. miejsce)
- Harrachov - 20 stycznia 2008 (1. miejsce)
- Kuopio - 4 marca 2008 (1. miejsce)
- Planica - 14 marca 2008 (2. miejsce)
105 razy na podium
|
