Jan Jacyna

Gen. dyw. Jan Jacyna

Jan Jacyna - generał dywizji Wojska Polskiego (ur. 15 grudnia 1864 - zm. 10 grudnia 1930)

[edytuj] Życiorys cywilny

Jan Jacyna, syn Aleksanda i Natalii (z domu Stejnarowicz), wrodził się 15.XII.1864. Mąż Wiktori Ossowieckiej, siostry jasnowidza Stefana Ossowieckiego. Ojciec Aleksandra, urodzonego w 1894. Aktywny na polu działalności społecznej.

• Od 1910 wiceprezes Towarzystwa DobroczynnoÅ›ci w Sankt Petersburgu.
• Od 1917 wiceprezes ZwiÄ…zku Wojskowych Polaków w Sankt Petersburgu.
• Prezes i skarbnik Naczelnego Polskiego Komitetu Wojskowego.
• Kurator kuchni studenckiej w Sankt Petersburgu.

Naukę pobierał w gimnazjum w Sankt Petersburgu, które ukończył w 1878.

Autor słynnych pamiętników wydanych w tomach:

• 30 lat w stolicy Rosji (1888-1918) : wspomnienia, Warszawa 1926
• W wolnej Polsce : przeżycia (1918-1923), Warszawa 1927
• Przed przeÅ‚omem (1923-1926) : przeżycia, Warszawa 1929
• Wiosna (1918-1926), Warszawa 1931

Opublikował także:

• ZagÅ‚ada Caratu, Warszawa 1930
• Nauka artylerii, Warszawa 1922 (jako współautor)

Zmarł 10.XII.1930 w Warszawie. Pochowany jest na cmentarzu na Powązkach.

[edytuj] Życiorys wojskowy

[edytuj] Armia Rosyjska

[edytuj] Wojsko Polskie

[edytuj] Awanse

• 1885 - porucznik
• 1900 - podpuÅ‚kownik
• 1911 - generaÅ‚ podporucznik
• 1917 - generaÅ‚ porucznik
• 1 czerwca 1919 - generaÅ‚ dywizji

[edytuj] Ordery i odznaczenia

• Order Odrodzenia Polski 3 klasy
• Krzyż Walecznych
• Krzyż I Korpusu Polskiego