Języki izolowane

Języki izolowane - języki, które ze względu na swą specyfikę, tj. strukturę gramatyczną, leksykę bądź inne czynniki nie wykazują pokrewieństwa z żadnym innym istniejącym językiem. Przykładem języków izolowanych może być język japoński, baskijski czy koreański, aczkolwiek snuje się przypuszczenia odnośnie ewentualnej bliskości tych języków z pewnymi rodzinami językowymi, np. baskijskiego z językami kaukaskimi.

Terminu języki izolowane używa się także w stosunku do języków, takich jak np. albański, czy ormiański, co do których wiadomo, że przynależą do rodziny języków indoeuropejskich, niemniej jednak wewnątrz tej rodziny nie są bliżej spokrewnione z żadnym innym istniejącym językiem.

Określenia języki izolowane nie należy mylić z pojęciem języki izolujące.