|
|
narzędzia |
Izolator MottaIzolator Motta to określenie klasy materiałów wykazujących własności transportowe charakterystyczne dla dielektryka jednak zgodnie z jednoelektronowymi przewidywaniami teorii pasmowej powinny być materiałami przewodzącymi prąd. Przyczyną braku przewodnictwa jest oddziaływanie elektron-elektron, które nie jest uwzględniane w standardowych rachunkach pasmowych (w przybliżeniu jednoelektronowym). Podczas gdy teoria pasmowa ciał stałych dobrze opisuje własności transportowe różnych materiałów w 1937r. Jan Hendrik de Boer i Evert Johannes Willem Verwey wskazali przykłady tlenków metali przejściowych które mimo przewidywań okazały się być dielektrykami[1]. W pracy w 1937 r[2] Nevill Mott oraz Rudolf Peierls pokazali, że niezgodności te mogą zostać wyjaśnione poprzez uwzględnienie w rachunkach oddziaływania elektron-elektron. W 1949 r. N. Mott zaproponował model [3] dla NiO, w którym powstawanie przerwy energetycznej jest związane z istnieniem oprócz całki przeskoku t także energii oddziaływania kulombowskiego U , które przeciwdziała swobodnemu ruchowi elektronów z orbitali 3d. Rachunki przeprowadzane są w modelu ciasnego wiązania. W modelu tym energia przerwy energetycznej Eg wynosi
gdzie z jest liczbą najbliższych sąsiadów. Jednym z modeli opisujących izolator Motta jest Model Hubbarda. Przypisy
|
