|
|
narzędziaW innych językach
|
Ido
 Ido (-ides - grecki przyrostek patronimiczny = odojcowski) - sztuczny język opracowany w 1908 na bazie esperanto, stąd jego druga nazwa: esperanto reformita = 'esperanto reformowane'. Jego autorami byli Louis Couturat i Leopold Leau. Celem reformy było usunięcie niektórych krytykowanych cech esperanta, jak końcówka biernika czy tabela korelatywów, a także poprawienie brzmienia języka. Ido jest zasadniczo językiem schematycznym z pewnymi cechami naturalistycznego. Liczba użytkowników ido jest niewielka (wynosi szacunkowo od 200 do 5000); mieszkają oni także w Polsce, gdzie miały miejsce dwie międzynarodowe konwencje poświęcone temu językowi (w 1998 w Białobrzegach oraz w 2002 w Krakowie). Przykładowy tekst (modlitwa "Ojcze Nasz"):
[edytuj] Gramatyka[edytuj] RzeczownikiRzeczowniki tworzy się, dodając do tematu sufiks -o.
[edytuj] PrzymiotnikiPrzymiotniki tworzy się, dodając do tematu sufiks -a.
[edytuj] LiczebnikiPodstawowe morfemy liczebnikowe to:
[edytuj] CzasownikiW ido występują trzy czasy proste jak również bezokolicznik, tryb rozkazujący i tryb przypuszczający.
Imiesłowy tworzy się przy użyciu następujących morfemów sufiksowych:
[edytuj] Zobacz też[edytuj] Linki zewnętrzne
Międzynarodowe języki pomocnicze Języki logiczne i filozoficzne Języki fikcyjnych światów i ludów Zabawy językowe Inne
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
