III klasy czystości

Zasugerowano, aby ten artykuł zintegrować z artykułem Klasy czystości wód.

W wyniku szybkiego postępowania degradacji wód powierzchniowych zanieczyszczeniami sprawa znajomości ich stanu nabiera dużego znaczenia. W Polsce obowiązująca klasyfikacja wód ma zastosowanie jedynie do wód płynących, wymieszanych. Natomiast do wód stojących głównie jezior i istniejących w nich stratyfikacjach, oraz głębokości, jest nieprzydatna. Jezioro jest ekosystemem wodnym i nie powinno być rozpatrywane w kategoriach statycznych. Wynika to z wielu czynników takich jak zróżnicowania wód w zależności od głębokości, pory roku czy działalności antropologicznych. Klasyfikacja stanu czystości jezior jest problemem złożonym i bardzo trudnym. Klasyfikację opieramy na umownych normach i nazywamy klasami czystości. Rozwiązanie takie zaproponowali w 1985 roku Bernatowicz oraz Wróblewska określając jako cztery klasy czystości wód.

Spis treści

1 I klasa czystości.
2 II klasa czystości
3 III klasa czystości
4 IV klasa czystości
5 Bibliografia

[edytuj] I klasa czystości.

Do I klasy zaliczane są te zbiorniki, w których tlen w czasie letnim sięga do samego dna. Więc cała powierzchnia wody jak i jej masa w jeziorze jest biologiczne czynna.Jest niska zawartość biogenów (fosfor 0,1mgP/dm3, azot 1,0mgN/dm3,potas K/dm3 natomiast miano Coli 1,0 znikomy.)Występują nieliczne glony-nitkowate, zooplankton bogaty pod względem garunkowym, w wodach głębokich mogą występować ryby łososiowate, natomiast w wodach płytkich ryby karpiowate.

[edytuj] II klasa czystości

Podstawową cechą w II klasie czystości wód jest dość wysoka zawartość tlenu u szczytu stagnacji letnej. W tym czasie przy dnie może zanikać tlen i pojawić się siarkowodór. Ilość biogenów bardzo skąpa, (fosfor 0,5mgP/dm3, azot 2,0mgN/dm3,potas 3,5K/dm3), miano Coli 0,1. Na dnie dominują ramiennice (charales)i moczarka kanadyjska(elodea canadensis).

[edytuj] III klasa czystości

Należą do nich jeziora w dużym stopniu zdegradowane. Wysoki poziom siarkowodoru, większość wody jest biologicznie nie czynna z powodu braku tlenu. Występuje wysoki poziom troficzny,(fosfor 2,0mgP/dm3, azot 2,0mgN/dm3,potas 4mgK/dm3),miano Coli 0,001. Na dnie występuje wiele gatunków roślin, dno silnie zamulone.Zooplankton bogaty pod względem ilościowym, natomiast ubogi pod względem jakościowym.

[edytuj] IV klasa czystości

Jest to klasa jezior najbardziej zdegradowanych. Bardzo wysoki poziom siarkowodoru, prawie cała powierzchnia dna jest biologicznie nieczynna.Bardzo duże zanieczyszczenia organiczne. Wysoka zawartość biogenów,(fosfor 2,0mgP/dm3, azot 2,0mgN/dm3,potas 4mgK/dm3), miano Coli 0,01.