|
|
narzędzia |
Fairey Fulmar
Fairey Fulmar – angielski pokładowy samolot myśliwski, zbudowany w 1940 roku w wytwórni Fairey Aviation Co. Ltd. [edytuj] HistoriaW drugiej połowie lat trzydziestych angielska firma Fairey Aviation Co. Ltd. specjalizująca się w budowie samolotów pokładowych operujących z lotniskowców podjęła pracę nad projektem samolotu myśliwskiego w nowoczesnym układzie jednopłata, zdolnego do bazowania na pokładzie lotniskowców i skutecznej osłony własnych samolotów torpedowych oraz konwojów przed atakami samolotów przeciwnika. Konstruktorzy wytwórni przystąpili w dniu 5 maja 1938 roku do opracowania projektu pokładowego samolotu myśliwskiego który oznaczono jako Fairey Fulmar, wzorując się na konstrukcji lekkiego samolotu bombowego tej firmy Fairey Battle w układzie dolnopłata, wykorzystując przy tym doświadczenia zdobyte przy budowie kilku typów samolotów torpedowych. Fairey Fulmar stał się więc myśliwską odmianą samolotu Fairey Battle, uzbrojoną w 8 karabinów maszynowych kal. 7,69 mm, umieszczonych w skrzydłach i przystosowaną do katapultowania z pokładów lotniskowców. Do napędu samolotu użyto silnika rzędowego tłokowego Rolls-Royce Merlin. Pierwszy prototyp samolotu oblatał pilot wytwórni w dniu 4 stycznia 1940 roku. Podczas prób w locie samolot okazał się łatwy w pilotażu, stateczny i osiągał założone w projekcie parametry. Po dokonaniu niezbędnych zmian konstrukcyjnych oraz dopracowania wyposażenia w kabinie wyposażenia i przyrządów na stanowisku obserwatora drugi prototyp już z dwuosobową załogą oblatano 6 kwietnia 1940 roku. Wypróbowano w nim działanie uzbrojenia i przyrządów nawigacyjnych, a następnie w dniu 21 maja 1940 roku samolot skierowano do produkcji seryjnej, pod oznaczeniem Fairey Fulmar Mk I. Następnie 250 samolotów wersji Mk I przebudowano na wersję Mk II, wyposażając ją w mocniejszy silnik Rolls-Royce Merlin XXX o mocy 1300 KM (957 kW), filtr tropikalny powietrza oraz dodatkowo w jeden ruchomy karabin maszynowy Vickers K umieszczony z tyłu kabiny na grzbiecie kadłuba. Produkcję seryjną samolotów zakończono 1945 roku. Wersje samolotu Fairey Fulmer:
Łącznie w latach 1940 – 1945 wyprodukowano we wszystkich wersjach 600 samoloty Fairey Fulmar. [edytuj] Użycie w lotnictwiePierwsze 10 egzemplarzy samolotów Fairey Fulmar przekazano w czerwcu 1940 roku do 806 dywizjonu RAF w celu wypróbowania ich w warunkach bojowych. We wrześniu 1940 roku, bazując na lotniskowcu HMS Illustrious, wzięły one udział w osłonie konwojów morskich płynących na Maltę. Największy kłopot pilotom sprawiało lądowanie na pokładzie lotniskowca. W związku z tym zaczęli oni ćwiczyć ten element na pokładzie oddanego w tym celu okrętu HMS Argus. Od 2 do 14 września 1940 roku załogi latające na samolotach Fairey Fulmar operujące z lotniskowca HMS Illustrious zestrzeliły 10 włoskich samolotów bombowych oraz skutecznie osłaniały operacje samolotów torpedowych Fairey Swordfish. W samoloty Fairey Fulmar wyposażono dalsze angielskiej dywizjony: 808 bazujący na lotniskowcu HMS Ark Royal i 807 na lotniskowcu HMS Pegasus. Od grudnia 1940 roku wspomagały one samoloty Fairey Fulmar z 806 dywizjonu w rejonie Malty w walkach z lotnictwem włoskim. Od stycznia 1941 roku samoloty Fairey Fulmar zgrupowane w dywizjonach angielskich: 800, 804, 805, 809 i 884 brały udział w walkach powietrznych na Morzu Śródziemnym. W 1942 roku samoloty Fairey Fulmar z dywizjonów: 804, 809, 884 i 889 broniły strefy Kanału Sueskiego, a z dywizjonu 803 – Cejlonu. W listopadzie 1942 roku bazujące na pokładach lotniskowców HMS Victorious i HMS Fromidable samoloty Fairey Fulmer z dywizjonów 809 i 893 brały udział w ochronie alianckich wojsk inwazyjnych w Afryce Północnej. W 1943 roku samoloty Fairey Fulmar z dywizjonu 893 wzięły udział w operacji lądowania na Sycylii, a z dywizjonu 813 ochraniały przed samolotami niemieckimi konwoje alianckie płynące do Murmańska. W tym okresie zaczęto jest systematycznie zastępować przez samoloty Seafire – odmianą samolotu Supermarine Spitfire Mk V – przystosowaną do bazowania na lotniskowcach. [edytuj] Opis konstrukcjiSamolot Fairey Fulmar Mk I był dwumiejscowym pokładowym samolotem myśliwskim, dolnopłatem o konstrukcji metalowej, półskorupowej. Podwozie klasyczne – chowane w locie. Napęd: 1 silnik rzędowy, śmigło trójłopatowe, metalowe.  Samoloty wojskowe Brytyjskiej Wspólnoty Narodów z okresu II wojny światowej
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
.jpg)
