Dziwer

Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Aby uczynić go weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.

Dziwer (damast skuwany)- powstaje w wyniku wielokrotnego (skuwania) zgrzewania ze sobą miękkiego żelaza z twardą stalą o wysokiej zawartości węgla, bądź stali ze stalą gdzie różnica w zawartościach węgla musi być znaczna aby ów wzór stał się widoczny. Często mylnie określany stalą damasceńską, z którą nie ma nic wspólnego z tego powodu, iż stal damasceńska nazywana (damastem krystalicznym) powstaje już w procesie wytopu a nie skuwania. W Europie pojawia się u Celtów, którzy to prawdopodobnie są jego twórcami o czym świadczyć może wiele znalezisk głowni mieczy z terenów dzisiejszej Francji. We wczesnym średniowieczu bardzo ceniony na terenie całej Europy a szczególnie w krajach skandynawskich. Pojawia się on również w czasach nam bliższych na głowniach szabel, lufach broni. Po dziś dzień wykonywany jest przez niektórych kowali technikami tradycyjnymi.

[edytuj] Właściwości

Wzór na głowniach mieczy i innej broni białej był tylko jednym z powodów skłaniających ku jego zastosowaniu. Głównym kryterium była wytrzymałość materiału. Ówcześni kowale nie dysponowali doskonałymi pod względem właściwości materiałami. Żelazo było bardzo miękkie, głownie podatne były na wygięcia. Zgrzewanie i tworzenie bardziej złożonych konstrukcyjnie przedmiotów stwarzało większe możliwości. Miecz dziwerowany składał się najczęściej z miękkiego rdzenia i twardych ostrzy. Dzięki takiemu połączeniu stawał się bardziej odporny na naprężenia. Klingi stawały się bardziej elastyczne.