Charyty

Primavera (fragment), Sandro Botticelli - Galeria Uffizi, Florencja

Greckie Charyty (gr. Χάριτες Charites, l.poj. Χάρις Charis), rzymskie Gracje (łac. Gratiae, l.poj. Gratia) – boginie wdzięku, piękności i radości. Lubiły zabawy, opiekowały się szczególnie piękną młodzieżą. Lubiły towarzystwo boga wina Dionizosa.

Było ich trzy: Aglaja ("Promienna"), Eufrosyne ("Rozumna") i Taleja ("Kwitnąca"). Według różnych mitów były córkami Zeusa i Hery lub Zeusa i Eurynome albo Heliosa i Ajgle. Czasem były utożsamiane z Afrodytą, Peito i Hermesem. Przedstawiane były jako ubrane w udrapowane szaty kobiety, w późniejszych przedstawieniach występowały nagie. Trzymają się zwykle za ręce. Szczególnie czczono je w Atenach, Sparcie, Pafos i Orchomenos w Beocji. Ku ich czci obchodzono święto Charitezje. Rankiem ubierały Afrodytę i w razie potrzeby zawoziły ją na Olimp. Często towarzyszyły jej przez cały dzień.

Charyta (Gracja) jest do dziś uosobieniem wdzięku i piękna.

Atrybuty: róża, mirt, instrumenty muzyczne, jabłko lub flakonik z wonnym olejkiem, czasem kłosy lub maki.