Biała rasa człowieka

Poniższy podział ras opiera się na XVIII wiecznej koncepcji Blumenbacha. Podział ten budzi wiele zastrzeżeń, w szczególności wyróżnione antropologiczne cechy ras.

Biała rasa człowieka (europeidalna, kaukazoidalna) - jedna z trzech głównych ras człowieka (obok czarnej i żółtej).

[edytuj] Charakterystyka

Można ją podzielić na odmianę nordycką, środkowoeuropejską i śródziemnomorską. Pierwotnie występowała na obszarze całej Europy, północnej Afryki oraz południowo-zachodniej Azji, ale wraz z podbojami kolonialnymi zajmowali coraz to nowe obszary, kosztem innych ludów. Współcześnie dominują również w obu Amerykach, Australii i południowej Afryce.

Antropolodzy do rasy białej zaliczają też zazwyczaj populacje zamieszkujące Indie, Cejlon, a także niekiedy Ajnów - ludność z północnej Japonii i Sachalinu. Pewne cechy rasy białej wykazują też mieszkańcy Polinezji.

Przedstawiciele tej rasy charakteryzują się następującymi cechami antropologicznymi:

skóra jasna różnych odcieni,
oczy często jasne,
włosy faliste lub proste często jasne,
brak fałdy nakątnej,
twarz ortognatyczna,
nos wąski, wystający,
silne owłosienie ciała.

[edytuj] Rasizm

Niechęć wielu osób do posługiwania się pojęciem rasy wynika z faktu, że w XIX i XX wieku powstały teorie o wyższości białej rasy. Miały one m.in. uzasadniać niewolnicze wykorzystywanie ludności niebiałej i inne zbrodnie przeciwko ludzkości. Szczególnie drastyczną formę rasizm przyjął w RPA za czasów apartheidu. Postępy nauki i przemiany społeczne spowodowały, że obecnie pogląd o wyższości jednej rasy nad inną jest odrzucany.