Aghori

Aghori - w sanskrycie znaczy nieprzerażający , ( inna nazwa to Aughar) - tantryczny kierunek ascetyczny , hinduistyczna tradycja wskazująca na postać Kina Rama z Varanasi lub na Brahma Giri ( ucznia Gorak Natha ) jako na założyciela . Szczególnie tajemnicza społeczność znana z tego, że żyje na cmentarzach, pokrywa powierzchnię ciała prochami ze stosów pogrzebowych, oraz używa ludzkich kości do swoich rytuałów. W Indiach powszechny jest pogląd o ich cudownych umiejętnościach przemiany materii (siddhi) i prowokujących ekscentrycznych zachowaniach. Inicjowani adepci tej ścieżki to agoripanthinowie (od Aghori Panth - drogi aghorich). Współcześnie tą drogą duchowego rozwoju podąża niewielka grupa zaawansowanych ascetów, najpopularniejszym był posiadający uczniów w USA Aghoreśwar Baba Bhagwan Ram.

Spis treści

[edytuj] Geneza

Uważa się, że ruch aghorich powstał poprzez oddzielenie od zakonu kapalików w XIV n.e. [1] Mimo że są podobni do tych ascetów ze średniowiecznego Kaszmiru, niektórzy z nich nauczają o zapoczątkowaniu tradycji przez Kina Rama, sławnego ascetę z Varanasi, który - jak podają - żył 150 lat i umarł w drugiej połowie XVII w. [2] Uważają Kina Ramę za inkarnację hinduistycznego boga Śiwy. Swami Rama powołuje się też na ich opisy zawarte w atharwawedzie.

[edytuj] Doktryna

Zasadniczo aghori monoteistami uznającymi powszechną hinduistyczną wiarę w wyzwolenie (moksza) z cyklu reinkarnacji (samsara). To wyzwolenie jest zrealizowaniem własnej tożsamości z Absolutem. Ze względu na monoitestyczną doktrynę aghori utrzymują, że wszystkie przeciwieństwa są identyczne i że konwencjonalna hinduistyczna różnica pomiędzy czystością i nieczystością jest ostatecznie iluzyjna. Celem oczyszczania poprzez różne praktyki, jest realizacja niedualności poprzez transcendencję społecznych tabu, oraz poprzez dostrzeżenie iluzorycznej natury wszystkich konwencjonalnych kategorii .

Zasadniczo Aghori opierajÄ… swoje przekonania na dwóch zasadach :

  • pierwsza to, że bogowie sÄ… doskonali.
  • druga to, że bogowie sÄ… odpowiedzialni za wszystko, każdy kamieÅ„, drzewo, zwierzÄ™ i nawet każdÄ… myÅ›l. StÄ…d wywodzÄ… tezÄ™, że wszystko co istnieje musi być też doskonaÅ‚e, i zaprzeczenie tej doskonaÅ‚oÅ›ci wszystkiego byÅ‚oby zaprzeczeniem natury bogów.

Z tego powodu, aghori znani są z udowadniania swoich przekonań, poprzez prowokacyjne (jak i trudne w bezpośrednim odbiorze) postępowania, oraz z tego ze znajdują piękno i doskonałość w obiegowych tabu, jak na przykład nekrofagii.
Mięso takie , często z rozkładających się zwłok , pozyskują z pól kremacyjnych lub wyławiają z rzek ( gdzie tradycyjnie wrzuca się niedopalone pozostałości ze stosów pogrzebowych ). [3]

[edytuj] Transmutacja materii

Swami Rama podaje też , że jest to ezoteryczna ścieżka rozwoju oparta o energię wyższego rzędu niż prana , tworzącą pomost pomiędzy życiem tu i tym , co jest po śmierci, służącą również uzdrawianiu. [4] Zdaniem Pandita R.Tigunait, mistyczne moce (siddhi) demonstrowane przez mistrzów tej tradycji, wywodzą się z kultu ognia (surja widźńana,Surja)) i praktyk dotyczących ćakry manipura. [5]

[edytuj] Kult

Asceci aghori, są najczęściej w literaturze Zachodu , określani jako wyznawcy hinduistycznego boga Śiwy. R.E. Svoboda podaje , za swoim guru aghorim Wimalanandą , że najwyższym bóstwem tej tantrycznej ścieżki jest Boska Matka ( Adiśakti ).[6] Podobny pogląd przedstawia Mircea Eliade wzmiankując o ich kulcie Śitala Dewi, Parnagiri Dewi i Kali. [7]

[edytuj] Symbolika

Asceta aghori wzoruje się na Śiwie . Chodzi nago lub nakłada na siebie całun ze zwłok . Ciało pokrywa popiołem z miejsc kremacyjnych – które są nieczyste według ortodoksyjnych braminów . Jego rytualne praktyki są symbolami niedualnych przekonań. Zwłoki nad którymi medytuje to symbol jego własnego ciała, a rytuał spożywania mięsa ciał zmarłych jest symbolem transcendencji jego niższej tożsamości oraz dowodem realizacji wyższej, wszechprzenikajacej jaźni.

[edytuj] Towarzystwo psa

W opinii społecznej aghori spożywają pożywienie uważane za nieczyste, analogicznie jak i psy. Część źródeł podaje , że guru aghorich zawsze towarzyszy pies. [8]

[edytuj] Odejście

Zrealizowany aghoripanthin, to taki który medytując przekroczył dualizm życia i śmierci i jest już za życia "żywym trupem" oraz całkowicie nieoddzielnym i tożsamym z Śiwą. Takich guru nie kremuje się w tradycyjny indyjski sposób, lecz grzebie ułożonych w pozycji medytacyjnej w specjalnym pojemniku. Następnie powyżej buduje się świątynię mahasamadhi. [9]

[edytuj] Liczebność

Pod koniec dziewiętnastego wieku było około 200-300 ascetów aghori w Varanasi. Obecnie aghori mają dużą świecką popularność i wiernych hinduistów z klasy średniej. Mają również wyznawców z Zachodu.

[edytuj] Centra kultu

  • Najbardziej znanÄ… akhadÄ… aghorich jest pustelnia Kina Ramy w Varanasi. ÅšwiÄ…tynia mahasamadhi (grobowa), Kina Ramy jest centrum pielgrzymkowym dla aghorich i ich wielbicieli .
  • Kolejne centrum to Aghor sodh sansthan, w Ravindrapuri w Varanasi.
  • Jednakże każde miejsce kremacji bÄ™dzie uÅ›wiÄ™cone i odpowiednie dla ascetów aghori, bowiem ich doktryna uznaje caÅ‚y Å›wiat za jedno wielkie pole kremacyjne.

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Linki zewnętrzne

[edytuj] Literatura przedmiotu

  • Anna Dhallapiccola: Dictionary of Hindu Lore and Legend. 
  • B.D. Tripathi: Sadhus of India. The Sociological View. Varanasi: Pilgrims Publishing, 2004. ISBN 81-7769-209-7. 
  • Sadhus, Holy Men of India ,Published by Thames & Hudson, UK ,ISBN 0-500-27735-4
  • Sadhus, India's Mystic Holy Men ,Published by Inner Traditions, USA, ISBN 0-89281-454-3

Przypisy

  1. ↑ Georg Feuerstein: Joga - Encyklopedia. Wyd. 1. PoznaÅ„: Wydawnictwo BRAMA, 2004, s. 10. ISBN 83-914652-5-X. 
  2. ↑ Parry, Jonathan P. (July 1994). Death in Banaras. Cambridge University Press. ISBN 0521466253.
  3. ↑ J Parry: Death in Banaras. Cambridge: Cambridge Univ. Press, 1994, ss. 253-254. 
  4. ↑ [Rama]: Å»yjÄ…c wÅ›ród himalajskich mistrzów. Krzysztof ChudziÅ„ski (tÅ‚um.). Wyd. 1. Bydgoszcz: Limbus, 2000. ISBN 83-7191-069-X. 
  5. ↑ [Rajmani Tigunait]: Tantra ujawniona.Kuszenie siÅ‚ ducha i materii. Agnieszka Rolka (tÅ‚um.). Wyd. 1. Bydgoszcz: Limbus, 2002, s. 39. ISBN 83-7191-108-4. 
  6. ↑ [E. Svoboda]: Aghora.At the Left Hand of God. Wyd. 1. New Delhi: Rupa Co., 1993, ss. 7,21. ISBN 81-7167-342-2. 
  7. ↑ VIII. W: Mircea Eliade: Joga. NieÅ›miertelność i wolność. Tomasz RuciÅ„ski (oprac.). Wyd. 2. Warszawa: PWN, 1997, s. 308. ISBN 83-01-12283-8. 
  8. ↑ VIII.3. W: Jacek Sieradzan: SzaleÅ„stwo w religiach Å›wiata. Wyd. 1. Kraków: Wydawnictwo Wanda, 2005, s. 353. ISBN 83-89448-16-5. 
  9. ↑ M Boch, J Parry: Death and regeneration of life. Cambridge: Cambridge Univ. Press, 1987, s. 96. 

[edytuj] Linki zewnętrzne


Kredyty samochodowe tłumacz z Poznania Sztuczna biżuteria Karate, stepper, boks, yoga urządzenia czyszczące Bieszczady Meble wypoczynkowe prace licencjackie Perfumy Dla Kobiet Wizytówki Osobiste Teksty Piosenek Darmowa Muzyka wypracowania z historii Hosting www komputery kick koparki Bułgaria wczasy Karaoke tani kredyt hipoteczny COOLsurf