|
|
135 Hertha
| (135) Hertha |
| Odkrywca |
Christian Peters |
| Data odkrycia |
18 lutego 1874 |
| Nr kolejny planetoidy |
135 |
| Charakterystyka orbity (J2000) |
Występowanie
planetoidy |
Pas główny
rodzina Nysa |
Średnia odległość
od Słońca |
2,4280968 j.a. |
| Mimośród |
0,20653464 |
| Peryhelium |
1,92661071 j.a. |
| Aphelium |
2,92958288 j.a. |
Okres obiegu
wokół Słońca |
3 lat 286 dni 23 godzin |
Średnia prędkość
orbitalna |
19,11435942 km/s |
Nachylenie orbity
względem ekliptyki |
2,30560679° |
| Charakterystyka fizyczna |
| Średnica |
79,24 km |
| Masa |
5,2 × 1018 kg |
| Średnia gęstość |
? g/cm3 |
Okres obrotu
wokół własnej osi |
8,4006 h |
| Albedo |
0,1436 |
| Jasność absolutna |
8,23 m |
| Typ spektralny |
Typ M |
| Średnia temperatura powierzchni |
~179K |
135 Hertha - planetoida z grupy pasa głównego asteroid.
Została odkryta 18 lutego 1874 roku w Clinton położonym w hrabstwie Oneida w stanie Nowy Jork przez Christiana Petersa. Nazwa planetoidy pochodzi od Nerthus bogini germańskiej zwanej też Herthą.
Okrąża Słońce w ciągu 3,79 lat, w średniej odległości 2,43 j.a. 135 Hertha należy do rodziny planetoidy Nysa.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
