|
|
เครื่องมือ |
ภาษาดันกัน
ภาษาดันกัน (ภาษาดันกัน: Хуэйзў йүян Xuejzw jyian, ภาษารัสเซีย: Дунганский Язык Dunganskij jazyk, อักษรจีนตัวย่อ: 东干语, อักษรจีนตัวเต็ม: 東干語; พินยิน: Dōnggān yǔ)เป็นภาษาตระกูลจีน-ทิเบต ใช้พูดโดยชาวดันกันหรือชาวหุยในเอเชียกลาง [แก้] การแพร่กระจายทางภูมิศาสตร์ส่วนใหญ่ใช้พูดในคีร์กีซสถาน และมีกระจายอยู่ในคาซัคสถาน อุซเบกิสถาน และรัสเซีย ชาวดันกันเป็นลูกหลานของชาวจีนที่อพยพเข้าสู่เอเชียกลาง เป็นภาษาที่ใช้ในโรงเรียน หนังสือพิมพ์ฉบับแรกที่ตีพิมพ์ด้วยภาษาดันกัน พิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2475 [แก้] สัทวิทยาและคำศัพท์คำศัพท์พื้นฐานไม่ต่างจากภาษาจีนมากนัก มีเสียงวรรณยุกต์ มีคำยืมจากภาษาอาหรับและภาษาเปอร์เซีย คำศัพท์ใกล้เคียงกับที่ใช้ในสมัยราชวงศ์ชิง ภาษาดันกันไม่ได้รับอิทธิพลจากการจัดมาตรฐานภาษาจีนกลางในพุทธศตวรรษที่ 25 แต่ได้รับอิทธิพลจากภาษารัสเซียแทน [แก้] ระบบการเขียนเป็นภาษาในกลุ่มภาษาจีนภาษาเดียวที่ไม่ได้เขียนด้วยอักษรจีน เริ่มแรกชาวดันกันที่เป็นมุสลิมเขียนด้วยอักษรอาหรับ รัฐบาลโซเวียตสั่งยกเลิกอักษรอาหรับใน พ.ศ. 2463 ให้ใช้อักษรละตินแทนจน พ.ศ. 2483 จึงใช้อักษรซีริลลิก แสดงเสียงวรรณยุกต์เฉพาะในพจนานุกรมเท่านั้น |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||
