|
|
|
|
Katedra Kartografii Wydziału Geografii i Studiów Regionalnych Uniwersytetu WarszawskiegoKatedra Kartografii jest jedną z jednostek Wydziału Geografii i Studiów Regionalnych Uniwersytetu Warszawskiego zlokalizowaną w Pałacu Uruskich. Została powołana 1 listopada 1950 roku, rozporządzeniem Ministra Szkół Wyższych i Nauki, w ramach organizowanego wówczas Instytutu Geograficznego należącego do Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego jako pierwsza w Polsce placówka dydaktyczna kształcąca kartografów-geografów. W latach 1968-1977 funkcjonowała jako Zakład Kartografii, a od 1977 roku wchodzi w skład Wydziału Geografii i Studiów Regionalnych. Katedra Kartografii kształci kartografów-redaktorów map, a jej absolwenci pracują w największych polskich wydawnictwach kartograficznych. Co roku egzamin magisterski zdaje w Katedrze od kilku do kilkunastu osób. Dotychczas wykonano tu 4 prace habilitacyjne, 14 prac doktorskich i ponad 350 prac magisterskich. W Katedrze, jako jednostce naukowo-dydaktycznej, prowadzone są również badania z zakresu kartografii geograficznej: historii kartografii polskiej, kartografii matematycznej, kartografii komputerowej, metodyki kartograficznej, redakcji map i atlasów, kartografii prasowej oraz kartograficznej metody badań. Badania z zakresu teorii kartografii prowadzone w latach 70., szczególnie dotyczące przekazu kartograficznego i kartologii, przyniosły Katedrze światowy rozgłos, a opublikowane wówczas prace są do tej pory licznie cytowane za granicą. W Katedrze zostały opracowane założenia teoretyczne układu współrzędnych "GUGiK-80" wykorzystanego następnie przy opracowywaniu polskich map topograficznych w skalach 1:100 000 i 1:500 000 wydawanych w latch 1980-1993 oraz opracowano grafikę nowych polskich map topograficznych w skalach 1:10 000 i 1:50 000 opracowywanych od 1994 w układzie współrzędnych "1942", a od 1996 w układzie współrzędnych "1992". Katedra miała dotychczas pięciu kierowników:
Absolwenci Katedry Kartografii, będącej przez kilkadziesiąt lat jedyną w Polsce jednostką dydaktyczną kształcącą redaktorów-kartografów, mieli ogromny wpływ na ogólnoużytkową kartografię polską, początkowo stanowiąc trzon kartografów w jedynym wydawnictwie kartograficznym wykonującym ogólnodostępne mapy, jakim było Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, później wnosząc duży wkład w powstanie komercyjnego rynku kartograficznego po 1989. Uczestniczyli również w powoływaniu podobnych jednostek na innych uczelniach wyższych w Polsce. W Katedrze Kartografii wydawane jest jedyne polskie i pierwsze jakie ukazywało się na świecie czasopismo naukowe poświęcone w całości kartografii – Polski Przegląd Kartograficzny. Efektem prac jest również liczna literatura naukowa, w tym kilkadziesiąt publikacji książkowych. Katedra organizowała i współorganizowała kilkadziesiąt konferencji krajowych i zagranicznych, z których najważniejszą była zorganizowana w 1982, w czasie stanu wojennego, konferencja Międzynarodowej Asocjacji Kartograficznej. [edytuj] Linki zewnętrzne:[edytuj] BibliografiaPrace i studia geograficzne, tom 26, 50-lecie pracy dydaktycznej i naukowej Katedry Kartografii Wydziału Geografii i Studiów Regionalnych Uniwersytetu Warszawskiego. Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2000. ISBN 83-235-0177-7 |
